تی سی ال 110

شرکت TCL مدل رکورد شکن تلویزیون ۱۱۰ اینچ ۴K را در نمایشگاه CES 2015 به نمایش گذاشت

TCL در نمایشگاه بین المللی CES 2015 تلویزیون ۴k صفحه منحنی (Curved) فوق اچ دی(UHD) اولترا ۱۱۰ اینچ خود را به دنیا معرفی نمود.

این شرکت چینی گفته است که این دستگاه تلویزیون بزرگترین در نوع خود میباشد، و همچنین ادعا میکند رکورد های جهانی گینس آن را بزرگتر از تلویزیون ۱۱۰ اینچ ۴k سامسونگ (Sumsung) تشخیص داده است.

TCL همچنین ادعا میکند که این تلویزیون یک تجربه ی متفاوت از تلویزیون سه بعدی (۳D) بدون عینک مخصوص را ارائه میکند. چیزی که سخت افزار های موجود قادر به قانع نمودن نظر مشتریان نمیباشند.

از ویژگی های دیگر این تلویزیون منحصر به فرد میتوان به نور پس زمینه پویای LED با میزان روشنایی حداکثر ۸۰۰ nits و نیز قابلیت تولید سیاهی بینهایت در صفحه نمایش بدون بازتاب در پس زمینه اشاره کرد.

TCL هنوز قیمت گذاری و تاریخ عرضه ی این تلویزیون ۱۱۰ اینج ۴K خود را اعلام نکرده است.

لازم به ذکر است که شرکت سامسونگ تلویزیون ۱۱۰ اینچ خود را در ماه مارس گذشته با برچسب قیمت ۱۵۰ هزار دلار عرضه نمود.

 

نگارش: BazareTV

منبع: DigitalSpy

تفاوت تلویزیون ال سی دی LCD با تلویزیون پلاسما Plasma در چیست ؟

تفاوت ال سی دی با پلاسما در چیست؟

 بیشتر از نود درصد تلویزیون‌ های دیجیتال امروزی با استفاده از فناوری‌های ال‌ سی‌ دی   LCD   یا پلاسما ساخته می‌شوند. یکی از نکاتی که شاید برای بسیاری از کاربران نامفهوم باشد، فرق دقیق این دو فناوری با یکدیگر است. مخصوصاً اگر شما تمایل به خرید مدل‌ هایی با اندازه بزرگ‌تر از چهل اینچ را داشته باشید، خواهید دید که هر شرکتی معمولاً هم مدل ال‌ سی‌ دی   LCD  و هم مدل پلاسما را در آن اندازه تولید کرده است. سعی می‌کنیم در این مقاله تا حدودی تفاوت‌های ال‌ سی‌ دی   LCD  و پلاسما را با یکدیگر مقایسه و مزایا و معایب هر یک را بررسی کنیم.

‌کنتراست تصویر و سطح رنگ مشکی

در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها یک منبع نور مجزا که در واقع یک لامپ فلورسنت است، وجود دارد که این نور با گذشتن از داخل کریستال مایع و فیلتر رنگ تغییر وضعیت داده و به چشم ما می‌رسد. مشکلی که در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها به وجود می‌آید، در مورد رنگ مشکی است.

وقتی یک سلول باید رنگ مشکی تولید کند، در واقع باید جلوی عبور این نور را بگیرد تا رنگ کاملاً مشکی به چشم بیننده برسد. ولی این عمل به خاطر نور پس‌ زمینه که همواره وجود دارد، به طور صد درصد موفقیت‌ آمیز نیست و سطح رنگ مشکی در آن‌ها کاملاً دقیق در نمی‌آید. هرچند با پیشرفت فناوری این مسئله مدام در حال بهبود یافتن است، ولی به هر صورت هنوز ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها در این مورد ضعف دارند.

برخلاف ال‌ سی‌ دی  LCD  ، در پلاسما نور پس‌ زمینه وجود ندارد و هر سلول خود نور مورد نیاز را تولید می‌کند. بنابراین تنها با خاموش کردن سلول مربوطه می‌توان به سطح مناسبی از رنگ مشکی رسید. به‌خاطر همین موضوع کنتراست تصویر ( درجه اختلاف میان تاریک‌ ترین و روشن‌ ترین رنگ ) در پلاسما بسیار بیشتر از ال‌ سی‌ دی  LCD   است و از این جهت پلاسما برنده است.

وضوح

 

 هر دو فناوری وضوح‌ های بالا را پشتیبانی می‌کنند، با این تفاوت که در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  هایی با اندازه کوچک هم امکان ایجاد وضوح‌های بالا بیشتر وجود دارد. در پلاسما وضوح‌ هایی همانند ۱۰۸۰p تنها در اندازه‌ های بزرگ پنجاه اینچ به بالا یافت می‌شود. در صورتی که در ال‌ سی‌ دی  LCD   حتی در مدل‌های ۴۲ یا ۴۵ اینچ هم شاید این وضوح را بیابید ( برنده : ال‌ سی‌ دی  LCD  / پلاسما ).

زاویه دید

 

یکی از مشکلات ا‌ل‌ سی‌ دی که پاشنه آشیل آن‌ ها به شمار می‌رفت، زاویه دید بود. وقتی شما از کناره‌ ها یا بالا و پایین به تصویر تلویزیون نگاه می‌کردید، دارای سطح روشنایی و رنگ متفاوت بود.

این مسئله اکنون تا حدود زیادی حل شده و شما می‌توانید تلویزیون‌ هایی با زاویه دید ۱۷۸ درجه (۸۹ درجه از هر طرف) در بازار بیابید. در مورد تلویزیون‌ های پلاسما این مسئله کمتر وجود دارد و ساخت مدل‌ هایی با زاویه دید بیشتر در آن‌ها راحت‌ تر است. بنابراین در این مورد هم فعلاً پلاسما برنده است ( برنده : پلاسما ).

عمق تصویر

 

به خاطر فناوری ساخت (به خصوص وقتی شما از تصاویر HD برای پخش استفاده می کنید)، نتیجه حاصل روی پلاسما سه بعدی و عمیق‌ تر به نظر می‌آید. تصاویر در تلویزیون‌های ال‌ سی‌ دی   LCD  اندکی تخت‌ تر به نظر می‌رسند. هرچند این مسئله هم تا حدی به سلیقه و البته مدل تلویزیون بستگی دارد ( برنده : پلاسما ).

روشنایی تصویر

 

همان‌طور که در بالا اشاره شد، در ال‌ سی‌ دی از یک منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده می‌شود که می‌توان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی که تلویزیون در آن قرار دارد، کم یا زیاد کرد. در صورتی که در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید می‌کند. به همین خاطر در محیط‌ های پرنور و در فضای آزاد ممکن است دیدن تصاویر تلویزیون‌ها پلاسما اندکی سخت‌ تر باشد. به همین جهت اکثراً از ال‌ سی‌ دی به عنوان تلویزیون‌ های تبلیغاتی یا در محیط‌ های پر نور استفاده می‌کنند ( برنده : ال‌ سی‌ دی   LCD  ).

Burn-In

 

یکی از مشکلات پلاسما امکان ایجاد Burn-In در تلویزیون است. به این معنی که اگر یک تصویر ثابت برای مدتی طولانی روی صفحه تلویزیون باقی باشد، ممکن است شبحی از آن تصویر همواره باقی بماند. البته از آن جایی که تصاویر تلویزیون معمولاً متحرک‌ اند، این مسئله بیشتر در مورد آرم‌ های شبکه‌های تلویزیونی در گوشه‌ ها اتفاق می‌افتد.

البته Burn-In با پیشرفت فناوری ساخت دیگر یک معضل نیست و بسیاری از تولید کنندگان در تلویزیون‌ های خود این مسئله را با قرار دادن امکاناتی همانند Anti-Burn برطرف کرده‌ اند. در ال‌ سی‌ دی ها هم مسئله پیکسل سوخته همانند صفحه‌ نمایش‌ های ال‌ سی‌ دی وجود دارد، ولی به علت اندازه بزرگ‌ تر تلویزیون نسبت به صفحه‌ نمایش، حرکت و تغییر رنگ دائم و همچنین فاصله دورتری که شما از تلویزیون قرار می گیرید، حتی در صورت وجود چند عدد از آن‌ها چندان آزار‌دهنده نخواهند بود ( برنده : هرچند با پیشرفت فناوری ساخت این مسئله مدام در حال کمتر شدن است، ولی به هر صورت برنده ال‌ سی‌ دی است که اساساً این مشکل را ندارد ).

‌پخش تصاویر با حرکت سریع

 

در ال‌ سی‌ دی‌ ها برخلاف پلاسما مشکل زمان پاسخ‌ دهی وجود دارد. یعنی مدت زمانی طول می‌کشد تا ال‌ سی‌ دی بتواند یک فریم را جایگزین فریم قبلی کند. این مسئله باعث می‌شود به هنگام پخش تصاویری که دارای صحنه‌ هایی با حرکت سریع هستند، سایه‌ ای از فریم قبلی روی صحنه باقی بماند. البته این مسئله هم به مرور در حال بر طرف شدن است و با ساخت مدل‌ هایی با زمان‌ های پاسخ‌ دهی کمتر از هشت میلی‌ ثانیه نگرانی‌ها از این بابت کمتر شده است. پلاسما به خاطر فناوری خاص خود اساساً این مشکل را ندارد ( برنده : پلاسما ).

‌امکان استفاده در ارتفاع

 

تغییر ارتفاع در کار ال‌ سی‌ دی‌ ها اختلالی ایجاد نمی‌کند. به همین خاطر است که شرکت‌ های هواپیمایی در هواپیماهای خود از ال‌ سی‌ دی استفاده می‌کنند.

در ارتفاع‌ های بالاتر از ۶۵۰۰ پا کم شدن فشار هوا باعث ایجاد نویز در تلویزیون‌ های پلاسما می‌شود که ممکن است چندان مورد پسند نباشد. به همین خاطر در ارتفاع‌ های بالا سعی می‌شود از تلویزیون‌ های ال‌ سی‌ دی استفاده شود ( برنده : ال‌ سی‌ دی  LCD   ).

طول عمر

 

یکی از نکاتی که سازندگان ال‌ سی‌ دی تبلیغ می‌کنند، طول عمر آن‌ها است که تا حدود شصت هزار ساعت کار می‌کند. در واقع طول عمر ال‌ سی‌ دی   LCD  مدت زمانی است که میزان نور پس زمینه آن‌ ها به نصف کاهش پیدا کند.

در پلاسما به خاطر این‌ که وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این کار از طریق فسفرهای داخل آن صورت می‌گیرد، نیمه‌ عمر پلاسما را مدت زمانی در نظر می‌گیرند که درخشندگی این فسفرها به نصف کاهش پیدا کند.

در مدل‌های جدید پلاسما هم سازندگان معمولاً طول عمر شصت هزار ساعت را تبلیغ می‌کنند ( برنده : بستگی به مدل، شرکت سازنده و کیفیت ساخت هردو می‌توانند برنده باشند ).

اندازه

 

ساخت پلاسما در اندازه‌های کوچک چندان به صرفه نیست. به همین خاطر شما مدل‌ های پلاسما را در اندازه‌های بالای ۴۲ اینچ مشاهده می‌کنید. برعکس آن ساخت ال‌ سی‌ دی در اندازه‌ های بزرگ هم هزینه بسیار بیشتری را می‌طلبد. به همین خاطر برای اندازه‌ های زیر چهل اینچ ال‌ سی‌ دی و برای اندازه‌ های بالای شصت اینچ پلاسما انتخاب می‌شود ( برنده : در این مورد هم با توجه به خصوصیات هر دو مدل برنده‌ اند ).

‌مصرف توان

 

ال‌ سی‌ دی به خاطر منبع نور جداگانه‌ ای که دارد، برای تولید نور انرژی زیادی صرف نمی‌ کند. در صورتی که پلاسما انرژی بیشتری می‌طلبد که معمولاً دو برابر ال‌ سی‌ دی است. به همین خاطر اگر مصرف انرژی اهمیت زیادی برای شما دارد ، ال‌ سی‌ دی   LCD  برنده است ( برنده :  ال‌ سی‌ دی  LCD  ).

‌برنده نهایی

 

به نظر می‌رسد که هر دو رقیب در امتیازها با هم مساوی هستند. در دنیای واقعی نیز شرایط به همین گونه است و با قطعیت نمی‌توان گفت که کدام‌ یک بر دیگری برتری دارد. اگر به دنبال یک تلویزیون خانگی هستید ، LCD  گزینه بهتری است. اصولاً تلویزیون‌ های پلاسما برای مصارف خانگی ساخته نشده‌ اند. اما اگر دنبال یک تلویزیون با اندازه بزرگ و کیفیت عالی برای یک سالن کنفرانس، سالن‌ های عمومی و سالن بزرگ خانه خود می‌گردید، پلاسما را توصیه می‌کنیم. اولویت‌های شما تعیین می‌کند که از کدام یک استفاده کنید و کدام یک بر دیگری برتری دارد.

نقاط قوّت تلویزیون های LCD نسبت به پلاسما :

 

تولید حرارت کمتر( مصرف برق کمتر، ۳۰ درصد کمتر)

نداشتن پدیده burn-in of static images

نداشتن مشکل در ارتفاعات بالا

روشنی بیشتر تصاویر

نقاط ضعف تلویزیون های پلاسما نسبت به LCD :

 

حسّاس بودن به پدیده Burn-in of Static Images ( یعنی اگر تصویر بر روی پلاسما مدتی ساکن بماند تا مدّت ها اثرش بر صفحه نمایش می ماند، یا جا افتادگی تصویر).

حرارت بیشتری تولید می کند (مصرف برق بیشتر دارند ۳۰ % بیشتر)

سنگین ترند

در مناطق مرتفع خوب کارآئی ندارد

طول عمر کمتری دارند (پلاسما ۳۰ هزار ساعت اگر روزی ۸ ساعت تلویزیون نگاه کنیم ۹ سال عمر خواهد کرد ولی اخیراً تا ۵۰هزار ساعت تولید شده اند . ولی LCD (ال سی دی] ۶۰ هزار ساعت و اخیراً در LCD (ال سی دی) ۱۰۰ هزار ساعت هم تبلیغ شده)

نقاط ضعف تلویزیون های LCD نسبت به پلاسما :

 

دراندازه های بزگتری تولید می شوند یعنی کمتر ۳۷ اینج ندارند ( البته ۳۲ مدّت کوتاهی تولید شد ) و هر چه اندازه آن بیشتر می شود به نسبت، قیمت آن کاهش می یابد.

نسبت کنتراست بالاتری دارند بعبارتی دیگر رنگ سیاه را سیاه تر و سفید را سفید تر نشان می دهند

کیفیّت رنگ بهتری دارند. ( کنتراست بالاتر و شفافیّت بهتر)

کیفیّت تصاویر متحرک و سریع در پلاسما بهتر است.

نقاط ضعف تلویزیون های LCD نسبت به Plasma :

 

نسبت کنتراست کمتر

ضعف در نمایش حرکات سریع مثل فوتبال و یا مسابقات ورزشی

قیمت بالاتر در سایز های مشابه با پلاسما ( مثلاً قیمت یک پلاسمای ۵۲ با ال سی دی ۴۲ اینچ برابری می کند )

نکات کلیدی بیشتر:

خوراک تصاویر در Plasma، تصاویر فول اچ دی (Full HD) است و این تصاویر یک مگاپیکسلی اند و این نکته مهمی است که کمی نیاز به توضیح بیشتری دارند. تصاویر یک مگاپیکسلی و اخیراً LCD و Plasma دو مگاپیکسلی آنرا تبلیغ می کنند فعلاً از طریق شبکه های تلویزیون کابلی و دوربین های فیلم برداری جدید قابل دسترسند (اینگونه دوربین ها بنام توانایی فیلم برداری Full HD معروفند و قیمیتی بالاتر از ۸۰۰ هزارتومان دارند و در بازار ایران نیز وجود دارند ولی کمی کمیاب هستند البته اخیراً فراوان شده و حتّی دوربین های عکاسی دیجیتال نیز به فیلم برداری FullHD نیز مجهز شده اند !).

کلیّه فیلم های دی وی دی (DVD) و کلیه تصاویر ماهواره ای که ما در ایران قادر به گرفتن آن هستیم (هر شبکه ای که فکر می کنید) و تصاویر شبکه های ایرانی خودمان حدود ۰٫۳ مگاپیکسل هستند ( سه دهم) !

(۶۴۰*۴۸۰=۳۰۷۲۰۰ پیکسل یا ۰٫۳ مگاپیکسل)، با یک مگاپیکسل و دو مگاپیکسل مقایسه کنید!

تصاویر یک مگاپیکسل همان تصاویری هستند که در فروشگاه توسط این تلویزیون پخش می شود و تصاویر خیره کننده و رویایی دارند و بعد وقتی تلویزیون را خریده به خانه می بریم حالتان از کیفیّت ش به هم می خورد. حالا تلویزیون های LCD و Plasma جهت نمایش اینگونه تصاویر از طریق نرم افزاری این اختلاف پیکسل را جبران می کند تا تصاویر بزرگتری ببنیم.

تصاویر دیجیتالی : این نکته همیشه یادتان باشد تا زمانیکه وسیله اتصال تلویزیون شما به DVD Player شما و یا رسیور ماهواره ( Reciever ) از کابل دو سیمی بنام کابل صوت – تصویر (Audio-Video ) انجام می گیرد، تصاویر شما دیجیتالی نیست آنالوک است؛ این موضوع با خود شبکه هایی که دیجیتالی هستند مثل شبکه ۳ خودمان یا ۴ متفاوت است ( این شبکه ها و بسیاری از شبکه های جهانی تولید و تدوین دیجیتالی هستند و ما تا زمانی که با کابل صوت و تصویر(Audio-Video) می بینیم آنالوک خواهد بود). امّا اگر از طریق سوکتی که دارای ۱۹ پین و بصورت مکعب مستعطیل است ( مثل کابل پرینتر که به پورت پارالل وصل می شود و پین های زیادی دارند ) انجام می گیرد تصاویر شما دیجیتال است. این موضوع در کارت گرافیگ جدید که دارای خروجی دیجیتال و مانیتور های جدید که دارای ورودی دیجیتال هستند قابل فهم بیشتری است.

امروزه بییش ترین سهم تولید تلویزیون به فناوری های ال سی دی   LCD   و ال ای دی و پلاسما اختصاص یافته است.

در گذشته ای نه چندان دور خرید تلویزیون هایی با اندازه های بزرگ یک رویا برای افراد بود در حالیکه امروزه یک امر عادی است اما هنوز هم برای عموم مردم پس از گذشت چند سال طرز عملکرد و تفاوت های تکنولوژی های پلاسما و ال سی دی  LCD   نامفهوم و پیچیده میباشد.به خصوص اینکه هنگامیکه برای خرید به فروشگاه مراجعه میکنند با توضیحات متفاوتی از طرف فروشندگان مواجه می شوند و نمیتوانند تصمیم درستی را اتخاذ کنند من تصمیم دارم در این مقاله که برگرفته از سایت CNet و تجربیات این حقیر تاکنون است به بررسی این دو فناوری پرداخته تا شما را با آنها آشنا کنم تا در انتخاب خود گزینش های بهتر و مناسبتری را انجام داده و استفاده بهینه را از این تکنولوژی های روز ببرید.و پس از خرید کمتر به پشیمانی دچار گردید.

معرفی تکنولوژی ها :

 

پنل تلویزیون های پلاسما و ال سی دی  LCD   و ال ای دی تقریبا مشابه هستند.

در پنل پلاسما که فناوری قدیمی تری است هر نقطه ( پیکسل pixel ) روی صفحه بصورت حباب شیشه ای با پوشش فسفر بسیار ریز که با انواعی از گاز پر شده است که از سه سلول به رنگ های اصلی تشکیل شده است که با عبور جریان الکتریکی مناسب با تصویر از هرکدام از این سلول ها، نور متصاعد شده از هر رنگ و تداخل آنها با هم رنگ های ترکیبی و اصلی تصویر را تشکیل می دهد .

حال آنکه در پنل ال سی دی   LCD  که فناوری جدیدتری است هر پیکسل از سه سلول با رنگ های اصلی ولی از جنس کریستال مایع تشکیل شده که پس از عبور جریان هر سلول کریستال متناسب با جریان پلاریزه شده، و تشکیل رنگ های تصویر را می دهند ولی بدلیل اینکه این سلول ها نوری از خود ساتع نمی کنند با قرار دادن یک صفحه نورانی ( LED backlight ) پشت پنل تصویر تشکیل می گردد.

در ال ای دی ها این منبع نور مجموعه ای از ال ای دی هاست که گرمایی ساطع نمیکنند. و بهترین تکنولوژی در این زمینه هستند.

در حال حاضر دو نوع LED backlight وجود دارد :

مستقیم که سازنده روی بخشهای صفحه تصویر کنترل بیشتری برای ایجاد تصویر بهتر دارد و در مرکز و پشت صفحه تصویر قرار می گیرد و لبه ای که LED ها را کنار هم و دور صفحه تصویر زیر قاب تلویزیون قرار داده اند و در داخل پنل آینه ای است که نور را به صفحه تصویر می تاباند.این فناوری برای تولید تلویزیون های باریکتر به کار میرود که امروزه در حال تولید این نوع بیشتر میباشند.که همین ال ای دی ها هستند.

کنتراست ( درجه اختلاف میان تاریک‌ ترین و روشن‌ترین رنگ ) تصویر در ال‌ سی ‌دی‌ ها، ال ای دی و پلاسما :

 

کیفیت رنگ و و تضاد رنگها در پلاسما خیلی بهتر از ال سی دی   LCD  می باشد ، دلیل این است که نقاط با رنگ مشکی بدلیل خاموش بودن هر پیکسل بطور کامل سیاه دیده شده و رنگها برجسته تر و شفاف تر دیده میشوند که این پدیده را تصویر با کنتراست بالا جهت برتر شدن جزئیات تصویر می نامند.همچنین رنگهای روشن تر را نیز بهتر نشان میدهد.

اما در ال سی دی   LCD  بدلیل وجود صفحه نورانی پشت پنل عبور پرتو های نورانی از لای پیکسل ها در ال سی دی   LCD  بوجود آوردن تصویر با کنتراست بالا را مشکل کرده زیرا در هر صورت مقداری نور از بین پیکسلها نشت کرده و سیاهی کامل را از بین میبرد . همچنین نشتی نور،خلوص رنگ را نیز تحت تاثیر قرار میدهد اگرچه که در ال سی دی   LCD  های تولید شده هر روز این نقیصه جبران شده و رو به بهبود است.

در ال ای دی نشت نور تقریبا وجود ندارد که باعث می شود ‌نقاط سیاه را تاریکتر تولید کند که برای چشم عمیق تر به نظر میرسد و رنگهای روشن و سفید، براق و واضح باقی میمانند.نتیجه اینکه کل تصویر کاملا طبیعی تر به نظر بیننده می رسد.

وضوح

 

هر سه فناوری وضوح‌ های بالا را پشتیبانی می‌کنند، با این تفاوت که در ال‌ سی ‌دی   LCD  و ال ای دی ‌هایی با اندازه کوچک هم امکان ایجاد وضوح‌های بالا وجود دارد.

در پلاسما وضوح‌هایی فوق العاده بالا تنها در اندازه‌های بزرگ پنجاه اینچ به بالا یافت می‌شود. در صورتی که در ال‌ سی ‌دی   LCD  حتی در مدل‌های ۴۲ یا ۴۵ اینچ هم شاید این وضوح را  بیابید.

رزولوشن ال سی دی   LCD  و ال ای دی از پلاسما بیشتر می باشد بدین معنی که تعداد نقاط یا پیکسل های تشکیل دهنده تصویر در سطح صفحه نمایش در ال سی دی  LCD   و ال ای دی بیشتر از پلاسما بوده که باعث تیز بودن تصاویر و مشاهده بهتر جزئیات تصاویر می گردد.

فقط توصیه ای که بنده دارم اینست که یا جهت آنتن را درست انتخاب کنید یا حد الامکان از دیش برای گرفتن ۸ کانال کشور استفاده کنید چون در صورت مشکل در گرفتن تصاویر از آنتن از خرید خود پشیمان میگردید چراکه با وجود وضوح تصویر در این تلویزیونها مشکلات کانالها به وضوح قابل تشخیص است.

زاویه دید

در مدل های اولیه یکی از مشکلات ا‌ل‌ سی‌ دی   LCD   زاویه دید بود. وقتی شما از کناره‌ها به تصویر تلویزیون نگاه می‌کردید، دارای سطح روشنایی و رنگ متفاوت بود.

این مسئله اکنون تا حدود زیادی حل شده و شما می‌توانید تلویزیون‌هایی با زاویه دید ۱۷۸ درجه در بازار بیابید.

در مورد تلویزیون‌ های پلاسما این مسئله وجود ندارد.و هر چه از پلاسما دورتر شوید گویا وضوح تصویر کم نگردیده است.و تصویر واضح و نمایان است. همچنین تصویر روی پلاسما سه بعدی و عمیق‌ تر به نظر می‌ آید. تصاویر در تلویزیون‌ های ال‌ سی‌ دی   LCD  اندکی تخت‌ تر به نظر می‌رسند.

در ال ای دی ها این مشکل حل شده است و تصاویر مثل پلاسما دارای عمق هستند.

روشنایی تصویر

همان‌طور که در بالا اشاره شد، در ال‌ سی‌ دی از یک منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده می‌شود که می‌ توان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی که تلویزیون در آن قرار دارد، کم یا زیاد کرد. در صورتی که در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید می‌کند. به همین خاطر در محیط‌ های پرنور و در فضای آزاد ممکن است دیدن تصاویر تلویزیون‌ ها پلاسما اندکی سخت‌ تر باشد. به همین خاطر اگر توجه کرده باشید فروشندگان تلویزیون ، پلاسما ها را در محیط های تاریک تر قرار میدهند و ال سی دی ها را در نور و روشنایی میگذارند.

البته امروزه مدل های جدید پلاسما با پوشش anti – reflective به بازار آمده که این مشکل را ندارد.

Burn-In

یکی از مشکلات پلاسما امکان ایجاد Burn-In در تلویزیون است. به این معنی که اگر یک تصویر ثابت برای مدتی طولانی روی صفحه تلویزیون باقی باشد، ممکن است شبحی از آن تصویر برای یک مدت کوتاهی باقی بماند. البته از آن جایی که تصاویر تلویزیون معمولاً متحرک‌اند، این مسئله بیشتر در مورد آرم‌ های شبکه‌های تلویزیونی در گوشه‌ ها اتفاق می‌ افتد.

البته Burn-In با پیشرفت فناوری ساخت دیگر مشکل نیست و بسیاری از تولید کنندگان در تلویزیون‌ های خود این مسئله را با قرار دادن امکاناتی همانند Anti-Burn برطرف کرده‌ اند.

همچنین اگر این اتفاق نیز بیفتد که کاملا ندرتا می افتد پس از چند روز خود بخود برطرف می شود پس نگران کننده نیست.

در ال ‌سی‌ دی و ال ای دی ها هم مسئله پیکسل سوخته همانند مانیتورهای ال‌ سی ‌دی وجود دارد، ولی به علت اندازه بزرگ‌ تر تلویزیون نسبت به مانیتورحرکت و تغییر رنگ دائم و همچنین فاصله دورتری که شما از تلویزیون قرار می گیرید، حتی در صورت وجود چند عدد از آن‌ها چندان آزار‌دهنده نخواهند بود.

پخش تصاویر با حرکت سریع

در ال‌ سی ‌دی‌ برخلاف پلاسما مشکل زمان پاسخ‌ دهی وجود دارد. یعنی مدت زمانی طول می‌کشد تا ال‌ سی ‌دی بتواند یک فریم را جایگزین فریم قبلی کند. این مسئله باعث می‌شود به هنگام پخش تصاویری که دارای صحنه‌ هایی با حرکت سریع هستند، سایه‌ ای از فریم قبلی روی صحنه باقی بماند. البته این مسئله هم به مرور در حال بر طرف شدن است و با ساخت مدل‌ هایی با زمان‌ های پاسخ‌ دهی کمتر از هشت میلی‌ ثانیه نگرانی‌ها از این بابت کمتر شده است. پلاسما به این مشکل دچار نیست.

در ال ای دی ها دیگر از مشکل محو تصاویر در حرکت های سریع که در LCD ها موجود بود خبری نیست. زبرا هر حرکتی در تصویر ابتدا آنالیز میشود و سپس تنظیم می شود. در نتیجه در هر حرکتی تصویر صاف و تیز و روان است.

طول عمر

 

طول عمر ال‌ سی‌ دی و ال ای دی مدت زمانی است که میزان نور پس زمینه آن‌ها به نصف کاهش پیدا کند.

در پلاسما به خاطر این‌ که وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این کار از طریق فسفرهای داخل آن صورت می‌ گیرد، نیمه‌ عمر پلاسما را مدت زمانی در نظر می‌گیرند

که درخشندگی این فسفرها به نصف کاهش پیدا کند.در هر دو مدل‌ معمولاً طول عمر شصت هزار ساعت است.یعنی اگر تلویزیون ۲۴ ساعته روشن باشد ،۷ سال طول می کشد تا ۶۰ هزار ساعت را پر کند.

اندازه

ساخت پلاسما در اندازه‌ های کوچک چندان به صرفه نیست. به همین خاطر شما مدل‌ های پلاسما را در اندازه‌های بالای ۴۲ اینچ مشاهده می‌ کنید.

برعکس آن ساخت ال‌ سی‌ دی در اندازه‌ های بزرگ هم هزینه بسیار بیشتری را می‌طلبد. به همین خاطر برای اندازه‌ های زیر ۴۰ اینچ ال‌ سی‌ دی و برای اندازه‌ های بالای شصت اینچ پلاسما انتخاب می‌شود. ال ای دی ها در سایز ۳۲ تا ۵۵ اینچ در بازار عرضه می شوند.

مصرف توان

ال‌ سی‌ دی به خاطر منبع نور جداگانه‌ ای که دارد، برای تولید نور انرژی زیادی صرف نمی‌کند ( البته اگر روشنایی تصویر را کم کنید ).

ال ای دی انرژی بسیار کمتر از ال سی دی مصرف می کند.زیرا منبع نور آن از مجموعه ای از ال ای دی ها تشکیل شده است و ال ای دی نیز برای روشن شدن انرژی بسیار کمی طلب می کند.

در صورتی که پلاسما انرژی بیشتری می‌طلبد که معمولاً دو برابر ال‌ سی‌ دی است.

البته مصرف انرژی پلاسما چندان هم بالا نیست که نگران کننده باشد.

قیمت

شاید بزرگترین مزیت پلاسما نسبت به ال سی دی  LCD   و ال ای دی قیمت مناسب تر آن باشد مخصوصا در تلویزیون های با سایز بزرگ که معمولا سایز های بزرگ پلاسما ارزانتر از ال سی دی   LCD  با همان سایز می باشد .

مسئله دیگر این است که تلویزیون پلاسما از سایز ۴۲ اینچ تا ۶۳ اینچ را در بر میگیرد که این سایزها ارزانتر از ال سی دی است اما چنانچه بنابه محدودیت فضای نگهداری یا بنا بر سلیقه تلویزیون با سایز زیر ۴۲ اینچ مورد نیاز باشد ، در اینصورت ال سی دی  LCD   این نیاز را براورده می نماید .درحقیقت برای تولید کنندگان تولید تلویزیون پلاسما با سایز زیر ۴۲ صرف نمیکند.ال ای دی نیز به دلیل جدید بودن تکنولوژی و عرضه تازه آن در بازار در حال حاضر بسیار گران است و برای کشورهایی که هزینه انرژی در آنها بالا است مقرون به صرفه تر مینماید.

وزن

ال سی دی همچنین سبکتر از پلاسما در سایز مشابه می باشد که حمل و نقل آن را آسانتر نموده و جهت نصب روی دیوار نیز مناسبتر است .چون در ال سی دی برای صفحه نمایش از پلاستیک و در پلاسما از شیشه استفاده می شود که البته این یک مزیت برا ی پلاسما است که ضربه به صفحه نمایش آن آنرا خراب نمی کند.در حالیکه در ال سی دی   LCD  ضربه ممکن است بر روی صفحه لک و خش ایجاد کند.ال ای دی بسیار سبک است.ولی در موارد دیگر شبیه ال سی دی است.

کدامیک تکنولوژی بر دیگری برتری دارد ؟ کدام بهتر است ؟ کدام کیفیت بیشتری دارد ؟ کدام امکانات بیشتری دارد ؟

هر خریدار نیازهای منحصر به فرد خود را داراست. بازی خورهای عاشق بازی با کنسول های بازی رایانه ای ممکن است از ویژگی نرخ تجدید سریع و رنگ های روشن و زنده تلویزیون های لذت LED ببرند و علاقمندان به تماشای مسابقات ورزش و فیلم ها ممکن است از نسبت کنتراست بهتر و رنگ های گرمتر موجود در تلویزیون های پلاسما لذت برده و میل به خریداری این تلویزیون ها داشته باشند. برخی دیگر هم هنوز هم ممکن است بخواهند تجربه تلویزیون تئاتر مانند را با قرار دادن یک تلویزیون عظیم پروجکشن که قیمت کمی هم دارد در یک اتاق تاریک و بزرگ از نو خلق کنند. به هر حال تصمیم نهایی شما هر چه که باشد، مدتی زمان صرف فکر کردن در باره وضعیت و نیازهای خود کنید.

با توجه به سلیقه های مختلف و نیاز های شما ممکن است نیاز هر کسی درخواست محصول و کیفیتی را داشته باشد.

اگر تلویزیون را برای مکانهای بزرگ می خواهید پلاسما بهتر است.

اگر دنبال یک تلویزیون باریک و شفاف هستید ال سی دی و یا ال ای دی بهتر است.

اگر شما کسی هستید که می خواهید پیکسل به پیکسل تصویر را ببینید ال سی دی   LCD  و یا ال ای دی بهتر است.

اگر میخواهید video game بازی کنید ال سی دی یا ال ای دی بهتر است.

اگر قیمت برایتان مهم است پلاسما بهتر است.

اگر بچه کوچک دارید پلاسما بهتر است.

اگر عاشق تصاویر ورزشی و فیلم هستید پلاسما و ال ای دی بهتر است.

اگر میخواهید تلویزیون را به دیوار وصل کنید ال ای دی و بعد ال سی دی   LCD  بهتر است.

در مجموع بیشترین فروش با توجه به سابقه فروش بانه مارکت و درخواست مشتریان و مشخصات فنی و امکانات و کیفیت وسخت افزار نظر من این است که به ترتیب ال ای دی در مقام اول – ال ای دی   LCD  سه بعدی در مقام دوم , ال سی دی   LCD   در مقام سوم , پلاسما در مقام چهارم است.

نکات مهم:

بنابراین با توجّه به دو بحث بالا می توانید تصمیم بگیرید که بهتر است تلویزیون های LED بعد  LCD  بعد  PLASMA بخریم. البته تلویزیون های Plasma در صورتی که یک سینمای خانگی (Home Theater) با خروجی HDMI یا Component DVD داشته باشید ، تصاویر خوبی خواهید داشت.

همیشه آخرین سری تولید یک تلویزیون پلاسما یا ال سی دی را بخرید چون سری های قدیمی کنتراست کمتر، شفافیّت کمتر و طول عمر کمتری دارند.

 

نحوه ضبط برنامه ها در تلویزیون دیجیتال

 

امروزه تقریباً همه گیرنده های دیجیتال (ستاپ باکس) موجود در بازار قابلیت ضبط برنامه های تلویزیون ایران را دارند.
گیرنده های دیجیتال (ستاپ باکس) که امکان ضبط برنامه های تلویزیونی رو دارن ، در دو صورت ارائه می شوند :

دسته اول انهایی هستند که دارای حافظه داخلی و هارد دیسک برای ذخیره تصاویر دارند .
این گیرنده های دیجیتال (ستاپ باکس) در مقایسه با دستگاه های عادی سنگین تر ، گران تر و کم هم حساس تر هستند به همین دلایل انتخاب این دستگاه ها در الویت مصرف کنندگان نیست.

دسته دوم انهایی هستند که دارای حافظه داخلی و هارد دیسک برای ذخیره تصاویر نیستند.
در این گیرنده های دیجیتال (ستاپ باکس) با قابلیت اتصال یک پورت USB این امکان این امکان برای مصرف کنندگان بوجود خواهد امد که با اتصال یک فلش مموری یا هارد دیسک USB ، برنامه ها رو بر روی حافظه جانبی ضبط نمایند.

نحوه ضبط برنامه های تلویزیون در گیرنده های دیجیتال (ستاپ باکس) :

معمولاً وقتی فلش مموری رو برای اولین بار به ست تاپ باکس وصل می کنید ، باید یک بار ان را فرمت نمایید تا آماده برای ضبط برنامه شود .
بعد از فرمت کردن فلش مموری ، همه چیز آماده است تا دکمه مربوط ضبط یا Record رو روی کنترل دستگاه اتون بزنید تا برنامه ای که در حال پخش است را ، همزمان بر روی فلش مموری هم ضبط شود .

امکانات جانبی :

 

۱ – امکان ضبط خودکار دستگاه گیرنده دیجیتال
شما می توانید با تنظیم تاریخ و ساعت پخش برنامه های مورد نظرتون در دستگاه گیرنده دیجیتال به ضبط برنامه های دلخواه بپردازید برای این کار کافی است که منوی تنظیمات دستگاه ست تاپ باکس به بخش زمانبندی ضبط یا Schedule بروید و تاریخ و ساعت شروع و توقف ضبط رو به دستگاه بدید و بعد هم تعیین کنید که تمایل به ضبط برنامه از کدام شبکه را دارید.
دستگاه در تاریخ و ساعت مشخص شده ، ضبط را شروع خواهد کرد و در زمان مقرر هم ضبط رو متوقف می کند .

 

۲ – امکان دیدن یک شبکه و ضبط هم زمان شبکه ای دیگر
برای اینکه بتوان هم زمان یک شبکه را دید و یک شبکه دیگر را ضبط نمود ، باید هر دو شبکه بر روی یک فرکانس باشند .
در حال حاضر در کشور ما شبکه های ۱ تا ۵ به همراه شبکه های خبر ، آموزش و قرآن بر روی یک فرکانس هستند و ما بقی شبکه ها مثل مستند و شما روی یک فرکانس دیگر .
بنابراین شما می توانید در حالی که مشغول تماشای یک شبکه هستید ، هر کدام از شبکه های هم فرکانس با ان شبکه رو ضبط نمایید .

در مورد کیفیت برنامه های ضبط شده در این سیستم تصاویر به صورت دیجیتال دریافت میشوند و به همان شکل هم روی فلش مموری ضبط میشوند ، بنابراین با هیچگونه افت کیفیتی روبرو نخواهیم بود و تصاویر ضبط شده را با همان کیفیت خوب اولیه حفظ می کند .

نگاهی به تلویزیون های ( اچ دی ) HDTV در مقابل تلویزیون های استاندارد

 

تلویزیون ها و مانیتورهای رایانه تصاویر را به یک شیوه ایجاد و به بیننده انتقال می دهند، آن هم با روشن کردن اجزا زیر روی صفحه نمایش با نام «پیکسل» با رنگهایی که ترکیبی از سه رنگ اصلی قرمز ، سبز ، آبی برای ایجاد عناصر تصویر.

انواع صفحات نمایش روش منحصر به فرد خود در انجام این کار را دارند، اما در تئوری ، آنها همه کاری مشابه انجام می دهند:

ایجاد تصور از یک تصویر در ذهن بیننده با تعداد فراوانی نقاط رنگی (یا سیاه و سفید) کوچک  که  ترکیبی از مقادیر مختلف رنگ های اصلی می باشند.

برای سالیان متوالی، استاندارد رایج برای تلویزیون ها یا سینمای خانگی، نمایشگرهای لامپی با پرتو تابشی کاتدی ( کیفیت پایین یا Low-Def ) بودند ، که در شرایط عادی و خانگی معمولا از رزلوشن یا وضوح تصویری ۶۴۰ پیکسل (طول) در ۴۸۰ پیکسل (عرض) برخوردار بودند.

در حالی که همان زمان ایجاد تصاویر با جزئیات کامل در فیلمبرداری از صحنه های فیلم میسر شده بود و در نتیجه صنعت فیلمسازی به فیلم های با کیفیت تر روی اورده بود، زمانی که همین فیلم ها را در تلویزیون های کم کیفیت به نمایش در می آوردیم، کیفیت بالای فیلم کمکی به نمایش بهتر ان در تلویزیون نمی کرد، و این مسئله در مورد عکاسی  با کیفیت بالا  و خلق تصاویر با کیفیت نیز صدق می کرد و عکس ها با کیفیتی پایین تر از رزلوشن واقعی به نمایش در می امد.

در حالی که فیلمسازی مستقل از محدودیت های مبتنی بر پیکسل های ویدئویی بود، برای مصرف کنندگان تماشای فیلم های دلخواه  با کیفیت بالا و بدون خرید کپی حلقه فیلم و راه اندازی پروژکتورهای قدیمی و از مد افتاده (آپارات) ، که انها نیز ازرزلوشن مستقل بودند، غیر ممکن بود.

راه حل ساده تنها معرفی و ارائه نمایشگرهای خانگی با پیکسل های بیشتر و بیشتر، با تعریف سطوح نمایش واید (عریض) با وضوح ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل بود. این امر باعث کوچکتر شدن هر کدام از پیکسل های نمایش دهنده شده و در نتیجه تصاویر واضح و شفاف تری ارائه می شود. با این حال ، تلویزین های اچ دی و مانیتورهای کامپیوتر از فناوری هایی بسیار پیچیده تر از افزایش تعداد پیکسل ها برخوردارند.

 

تلویزیون دیود ساطع کننده نور ( ال ای دی ) LED

در حالی که تلویزیون های ال ای دی LED همان چیزی است که در حال حاضر مصرف کنندگان را برای خرید تحت فشار قرار داده، آنها دقیقا همان چیزی که در تبلیغات به مصرف کنندگان معرفی می شوند نیستند.تلویزیون های ال ای دی LED تجاری در واقع همان تلویزیون LCD است که با دیودهای ساطع کننده نوری به جای CCFL استاندارد که در بالا بدان اشاره شد روشن می شوند. آنها مزایای خاصی نسبت به ال سی دی ها ارائه نمی کنند، اما همیشه زمانی که فناوری های جدیدی به مصرف کنندگان ارائه شود ، نسبت به مدل های قدیمی تر گرانقیمت ترند ، و لزوما به دلیل جدیدتر بودن کیفیت بالاتری نسبت به LCD ارائه نمی کنند.
تلویزیون های ال سی دی به سبک CCFL و تلویزیون های پلاسما انرژی بیشتری نسبت به ال ای دی LED ها مصرف می کنند، و این از جمله نقاط قوت دیودهای نوری است که در مصرف انرژی الکتریکی برای تولید نور فوق العاده زیاد بسیار کارآمد و بازدهی زیادی دارد. به همین دلیل، از ال ای دی LED به عنوان “ محصول سازگار با محیط زیست ” و جایگزینی برای تلویزیون های سنتی پلاسما و ال سی دی یاد می شود. ال ای دی LED همچنین فاقد مواد شیمیایی مضر مانند جیوه می باشد.
دو سبک تلویزیون ال ای دی LED وجود دارد.

یکی به نام “لبه روشن” (edge-lit) شناخته می شود، با مجموعه ای با از ال ای دی ها در اطراف قاب تلویزیون؛ دیگری “ با آرایش منظم ” (full-array) با مجموعه ای از چراغها در پشت صفحه نمایش در الگوی شبکه ای .

مدل های لبه روشن نور را به مرکز صفحه نمایش منعکس می کنند، و باریکترین ، و سبکترین مدل تلویزیون ها در حال حاضر هستند.

از آنجا که آنها چراغ های کمتری در داخل دارند، مدل های ال ای دی LED لبه روشن ، نسبت به مدل های « با آرایش منظم » ارزان ترند.

با این حال ، مدل های «با آرایش منظم» بهترین نسبت کنتراست را در تکنولوژی LED دارا هستند.
تلویزیون های ال ای دی LED نمی توانند نسبت کنتراست و رنگ هایی که صفحه نمایش های پلاسما ایجاد می کنند را تولید کنند، هر چند که آنها، کیفیت تصویر عالی و نسبت کنتراستی به کاربر ارائه می کنند که هیچ صفحه نمایش ال سی دی استانداردی نمی تواند ارائه کند.

 

تلویزیون ( پلاسما ) plasma

 

هنگامی که جریان الکتریکی (الکترون ها) از بین گازهای باردار با بار مثبت (پروتون ها و هسته نوترون ها) در داخل لامپ منتقل می شود، این معجون جریان الکتریکی و یونهای به نام “ پلاسما ” شناخته شده و نور (فوتون) در طول موجهای مختلف (رنگ) ساطع می کند.

اما این مطالب در مورد تلویزیون پلاسما چه معنی دارد؟

صفحه نمایش تلویزیون های پلاسما از یک منظر بهترین کیفیت تصویری را که مصرف کنندگان می توانند در بازار پیدا کنند ارائه می دهند.

مدل آنها به خوبی برای تولید صفحات نمایش بزرگتر مناسب است، و به نوعی بهترین نسبت کنتراست و رنگ را در خود عرضه می کنند.

پلاسما ها همچنین حجم کمی دارند، و با وجود نمایشگرهای باریک و کم ضخامت، درست همانند تلویزیون های ال سی دی یا LED  می توانید ان را روی دیوار نصب کنید.

زمان پاسخ دهی پیکسلی نیز از دیگر مزایای کلیدی تلویزیون های پلاسماست؛ تصاویر در این نمایشگرها به سرعت راندو (render) شده که همین امر روش موثری برای جلوگیری از  اثرات بلوری شدن تصویر در هنگام پخش صحنه های سریع و اکشن روی نمایشگر و ارائه تصاویر واضح می باشد. علاوه بر تمام اینها، تلویزیون های پلاسما وسیع ترین زاویه دید تصویر ، با کیفیت ثابت از دید مستقیم  از روبه رو گرفته تا مشاهده از طرفین، ارائه می کنند که این امر سبب نمایش بهتر تصویر در مکانهایی که جمعیت زیادی مشغول تماشا هستند می گردد.

البته درست است که  پلاسما می تواند بهترین کیفیت تصاویر را ارائه دهد اما،  در میان تلویزیون های تخت اچ دی جایگاه اول را در مصرف انرژی به خود اختصاص داده و از این نظر بسیار پرمصرف تر از بقیه انواع مدل هاست.

این در حالیست که بسیاری مدل ها موفق به کسب استاندارد انرژی استار (Energy Star) در زمینه مصرف بهینه انرژی شده اند این موضوع در مورد تلویزیون های پلاسما صدق نمی کند، جدی ترین رقیب پلاسما یعنی نمایشگرهای LED  مصرف برق بسیار کمتری داشته و حاوی مواد شیمیایی مضر کمتری هستند.

خریداران طرفدار محیط زیست و افرادی که هوشیارانه و با دقت تلویزیونی را برای خرید انتخاب می کنند باید هنگام خرید این نکات منفی پلاسماها را نیز در نظر بگیرند. تلویزیون های پلاسما همچنین بیشتر در معرض خطر سوختن پیکسل های صفحه نمایش خود نسبت به تلویزیون های ال سی دی یا ال ای دی هستند و بنابراین کاربران  باید مراقبت های بیشتری در خصوص آنها به عمل آورند.

 

تلویزیون ( پروجکشن ) RPTV

 

این نوع نمایشگرها در واقع اجداد فراموش شده تلویزیون های «سینمای خانگی» محسوب می شوند، با این حال پروجکشن RPTV  ها هنوز هم چیزهای زیادی برای ارائه به مصرف کنندگان در چنته دارند.

از آنجا که پروجکشن RPTV  از پشت توسط پروژکتوری روشن می شوند، نسبت کنتراست پروجکشن RPTV  تا حدودی محدود تر بوده ، و تصاویر به نمایش درآمده از آن در یک اتاق تاریک بسیار عالی به نظر می رسد.

پروجکشن RPTV همچنین ضخیم تر، حجیم تر و سنگیت تر از هر نوع HDTV مدرنی (که معمولا تشکیل شده از یک صفحه نمایش درون پنل مستطیلی شکل و براق که روی دیوار نصب شده است) هستند.

در حالی که امروزه بسیاری از تلویزیون های پروجکشن RPTV مدرن نازک تر از مدل های قدیمی تر شده اند، بسیاری از مصرف کنندگان به این تلویزیونها به چشم یک محدودیت نگاه می کنند، با وجود فضای کوچک و محدود آپارتمانی امروز در جوامع شهری، اندازه و حجم فضای اشغالی یک دستگاه تلویزیون و همین طور حداقل فاصله لازم برای مشاهده تصاویر به صورت با کیفیت ممکن است از عوامل مهم برای بسیاری خریداران باشد که در هر دو مورد پروجکشن نمره قبولی نمی گیرد.

اگر تاکنون یکی از این تلویزیون های پروجکشن را جابه جا کرده باشید می دانید که به طرز شگفت آوری کمتر از آنچه به نظر می رسد وزن دارند، دلیلش هم مشخص است:

درون این تلویزیون ها تقریبا به طور کامل خالی و بدون قطعات و اجزاست. جابجایی یک پروجکشن RPTV  کار ساده ای است ، در حالی که برخی از تلویزیون های تخت در واقع ممکن است در مقایسه با نمایشگرهای پروجکشن سنگین تر هم باشند!

از آنجا که در این نمایشگرها تصاویر توسط پروژکتور به نمایش در می ایند، قیمت سایز های بزرگ صفحه نمایش این تلویزیون ها تفاوت چندانی با سایزهای کوچکتر ندارد، و تا آنجا که از اخبار بازارهای جهانی اطلاع داریم تلویزیونهای پروجکشنی با کیفیت تصویر عالی و قیمت قابل قبول تا سایز ۸۲ اینچ نیز عرضه شده اند. در مقایسه، نمایشگر پلاسما یا LED  با چنین سایزی مسلما قیمتی نجومی خواهد داشت، و اغلب فروشندگان به دلیل نبود خریدار تمایلی به عرضه آنها در فروشگاه خود ندارند. با وجود همه کاستی ها، پروجکشن RPTV ها می توانند تجربه عالی تماشای تصاویر HD را برای خریداران سینمای خانگی که به قیمت بیش از هرچیز دیگری توجه دارند به ارمغان بیاورد.

 

تاریخچه تلویزیون

تلویزیون یا دورنما (به فرانسوی: Télévision)‏:

سامانه‌ای ارتباطی برای پخش و دریافت تصاویر متحرک و صداها از مسافتی دور است. همچنین دستگاه گیرنده در این سامانه، تلویزیون نام دارد. امروزه در ایران، به مجموعه فراهم کننده و پخش کننده برنامه‌های تلویزیونی، سیما گفته می‌شود.

واژه پژوهی نام تلویزیون

تاریخچه تلویزیون

یک تلویزیون آلمانی در سال ۱۹۵۸

در اوایل دههٔ ۱۹۰۰ میلادی (۱۲۸۰ه- ش) مهندسان در یافتند که می‌توان با استفاده از امواج رادیویی تصویر فرستاد.

اما این کار تا سال ۱۹۲۶م (۱۳۰۵ ه- ش) عملی نشد و در این سال جان لاگی برد اولین بار در لندن تلویزیون را به عامهٔ مردم معرفی کرد.

سیستم برد  تلویزیون کاملاً با لامپ تصویر الکترو نیکی و دوربین‌ها ی امروزی متفاوت بود.

در سیستم  تلویزیون او تصویر به کمک صفحه گردان عظیمی به طور مکانیکی، روییده می‌شد.

این صفحهٔ گردان سوراخ‌هایی برای عبور نور داشت. کیفیت اولین تصاویر  تلویزیون او خیلی بد بود و فقط ۳۰ خط داشت.

تا این که در سال ۱۹۵۳ م (۱۳۲۲ ه- ش) تلویزیون رنگی و در دو دههٔ اخیر تلویزیون‌ های مسطح اختراع شدند.

منشاء تلویزیون امروزی می‌تواند در زمان گذشته با کشف خاصیت هدایت نوری ماده سلنیم توسط ویلوگبی اسمیت در سال ۱۸۷۳و اختراع دیسک اسکن توسط پاول نیپکوو در سال ۱۸۸۴ بررسی و ردیابی شود.

همه سیستمهای عملی و کاربردی تلویزیون از این اصل بنیادی اسکن یک تصویر برای تولید سیگنالهای سری زمانی برای نمایش آن می‌ باشند. این نمایش تصویری سپس به وسیله‌ ای ارسال می‌شود که برخلاف عمل اسکن کردن عمل می‌کند. دستگاه آخری ، تلویزیون (یا دستگاه تلویزیون) است که با توجه به توانائیهای چشم انسان تصویر یکسان ومناسبی تهیه و نمایش می‌ دهد.

تکنیک‌ های الکترومکانیکی  تلویزیون  پیش از جنگ جهانی دوم بطور قابل ملاحظه‌ ای توسط چارلز فرانسیس جنکینز و جان لوگی بِرد توسعه و تکمیل شد. جان لوگی برد نخستین سیستم تلویزیونی با خروجی ساده (سیاه و سفید) را در روز ۲۶ ژانویه سال ۱۹۲۶ در آزمایشگاهی در لندن به جهان عرضه داشت. بعلاوه، بِرد اولین ارسال تلویزیون رنگی را در ۳ ژوئیه سال ۱۹۲۸ ارائه کرد.

تلویزیون کاملاً الکترونیکی به اختراعات فیلو تیلور فرانسورد، ولادیمیر تسورایکین و دیگران برای تهیه و تولید سامانه توزیع انبوه و گسترده برنامه‌های تلویزیونی متکی است. فرانسورد به جهان اولین تلویزیون تماماً الکترونیکی برای نمایش برای عموم را در مؤسسه فرانکلین ، فیلادلفیا ، پنسیلوانیا در ۲۵ ماه اوت سال ۱۹۳۴عرضه داشت.

پخش منظم برنامه‌ها  تلویزیون در ایالات متحده آمریکا انجام شد بریتانیای کبیر، آلمان، فرانسه، اتحاد جماهیر شوروی قبل از جنگ جهانی دوم بود.

اولین پخش تلویزیونی منظم با سطح مدرن که (۲۴۰ خط یا بیشتر) تعریف می‌شود، در انگلند در سال ۱۹۳۶ انجام شد، بزودی به « سیستم A » با ۴۰۵ خط ارتقا یافت. شبکه‌های  تلویزیون پخش بزرگ و عظیم محلی  تلویزیون در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۶ شروع به کار کردند و تا اواسط دهه ۱۹۵۰ تلویزیون بخش عمومی و همگانی زندگی آمریکایی شد. وقتی که پخش  تلویزیون از طریق هوای آمریکای شمالی در اول هزینه‌های جانبی برای مشتریان (به عنوان مثال هزینه دسترسی و استفاده بیشتر و نگهداری تجهیزات و سخت‌ افزار) نداشت و پخش کنندگان تلویزیونی فبلا هزینه‌های خود را از طریق درآمدهای پخش آگهی  تلویزیون تامین می‌کردند، مشتریان تلویزیون ایالات متحده آمریکا بطور فزاینده‌ای برنامه‌های  تلویزیون دلخواه خود را از طریق ثبت نام در سیستم تلویزیون کابلی یا فرستنده‌های ماهواره‌ای مستقیماً به خانه خود بدست آوردند. در انگلستان در سمت دیگر، صاحبان هر تلویزیون باید هزینه مجوز تلویزیون را بطور سالیانه پرداخت کنند.

تکنولوژی تلویزیون

اجزای یک سیستم تلویزیون

اجزای یک سیستم تلویزیون ساده عبارتند از:

یک منبع تصویر تلویزیون – این می‌تواند یک دوربین ویدئوی حرفه‌ای برای عکسبرداری زنده و ارسال فیلم باشد.

یک گیرنده ( تلویزیون ) – که سیگنالهای تصویر و صدا را دوباره از پخش تلویزیونی بازیابی می‌کند.

یک وسیله نمایشگر که سیگنالهای الکتریکی را به نور مرئی تبدیل می‌کند.

یک وسیله صوتی که سیگنالهای الکتریکی را به امواج صدا تبدیل می‌کند که همراه تصویر پخش می‌شوند.

سیستمهای کاربردی تلویزیون شامل تجهیزاتی برای انتخاب منابع مختلف تصویر، مخلوط و ترکیب کردن تصاویر از چندین منبع بصورت یک تصویر، درج سیگنالهای ویدئویی از قبل ضبط شده، همزمان کردن سیگنالهای منابع مختلف، و تولید تصویر مستقیم با کامپیوتر برای منظورهایی مانند معرفی اطلاعات ایستگاه پخش  تلویزیون می‌باشد. ارسال  سیگنال تلویزیون می‌تواند از طریق هوا و توسط فرستنده‌های زمینی، از طریق کابلهای فلزی یا نوری، یا توسط رادیو با ماهواره صورت گیرد. ممکن است در هر جایی بصورت زنجیروار سیستمهای دیجیتال تعبیه شوند تا امکان کیفیت بهتر ارسال تصاویر  تلویزیون را فراهم سازند، پهنای باند ارسال  تلویزیون را کاهش دهند، افکتهای مخصوص  تلویزیون اضافه کنند، و امنیت و حفظ اطلاعات ارسال شده  تلویزیون را جهت جلوگیری از دریافت آنها توسط کسانی که دراین سرویسها ثبت نام نکرده‌اند فراهم کنند.

تکنولوژی نمایشگر تلویزیون

“CRT” نمایشگرهای رایجتر لامپ اشعه کاتدی . این نوع نمایشگرها زیاد گران نیستند و تکنولوژی ویرایش شده برای آنها وجود دارد که بهترین کیفیت تصویر را در حالت کلی فراهم می‌کند. آز آنجایی که رزولاسیون اصلی این نمایشگرها ثابت نیست، در بعضی از موارد آنها قابلیت نمایش منابعی با رزولاسیون‌های متفاوت را با کیفیت تصویر بالا دارند.
پانل فلت LCD یا پلاسما : پیشرفتهای جدید نمایشگر پانل فلت برای تلویزیون‌ها که از سیستم نمایشگر کریستال مایع ماتریکس فعال، نمایشگر LCD یا فناوری نمایشگر پلاسما را به ارمغان آورده‌است. پانل فلت LCDها و نمایشگر پلاسمابه اندازه ۱ اینچ صخامت دارند و می‌توانند مانند یک تابلو از دیوار آویزان شوند یا روی پایه قرار بگیرند. بعضی مدلها را می‌توانند به عنوان نمایشگر رایانه به کار برد.

هرکدام نقاط ضعف و مزایای مخصوص خود را دارند. نمایشگر LCD پانل تخت می‌تواند زاویه مشاهده را کمتر و باریکتر کرده و بنابراین با محیط خانه تناسب نداشته باشد. صفحه‌های نورافکن عقبی در شرایط طبیعی روشنایی روز یا اتاقهایی که کاملاً روشن هستند بخوبی عمل نمی‌کنند و به محلهای مشاهده تاریک نیاز دارند. در سال های اخیر، پانل های LED در ساخت تلویزیون مخصوصا تلویزیون های با اندازه بزرگ استفاده می شود. نمایشگرهای LED باریک تر از LCD هستند و مصرف برق کمتری دارند اما از لحاظ کیفیت تصویر تفاوت چندانی با LCD ندارند. نمایشگرهای LED گران تر از LCD هستند.

واژه‌های مربوط به تلویزیون

وضوح تصویر  تلویزیون مجموعه تعداد نقاط منفردی است که به عنوان پیکسل‌ها در روی صفحه مورد نظر شناخته می‌شود. وضوح نمونه ۸۰۰x۶۰۰ بدین معنی است که صفحه تلویزیون ۸۰۰ پیکسل در عرض خود و ۶۰۰&nbsp  پیکسل در محور عمودی دارد. وضوح بالای مشخص شده وضوح بیشتر تصویر را نشان می‌دهد.
کنتراست  تلویزیون یک اندازه گیری میزان نقاط روشن و تاریک روی صفحه  تلویزیون می‌ باشد. معیار نسبت بالاتر کنتراست تلویزیون ، تصویرهای بهتر و جالب تر  تلویزیون ارائه می‌کنند که واژه‌ای برای جزئیات غنی بودن مقدار عمق و سایه تصاویر تلویزیون  است.

روشنایی تصویر  تلویزیون میزان لرزش و ضعف و خرابی رنگها را  در تلویزیون اندازه می‌گیرد اندازه گیری cd/m^2 معادل مقدار شمعهایی است که لازم هستند تا به تصویر قدرت و کیفیت دهند.

باند فرستادن سیگنال تلویزیون

معیار نسبت‌ها تلویزیون

“معیار نسبت” به اندازه گیریهای افقی به عمودی تصویر گفته می‌شود. تلویزیون هایی که بطور مکانیکی اسکن می‌شدند در اول توسط جان لوگی بایرد در سال ۱۹۲۶ با معیار نسبت ۷٫۳، مورد استفاده قرار گرفتند که در جهت سرو شانه یک شخص در مشاهده نمای نزدیک بود.

بیشتر سیستمهای تلویزیون اولیه از اواسط دهه ۱۹۳۰ به این طرف همان معیار نسبت به میزان ۴:۳ که برای تطابق با معیار آکادمی در فیلم‌های سینمایی آن زمان استفاده می‌شد، انتخاب کرده بودند. این معیار نسبت بقدر کافی مربع شکل بود که بطور راحت و آسانی در اطراف لامپ اشعه کاتدی نمایشگرهای تلویزیون  CRT که می‌ توانست با فناوری، تولید وساخت آن زمان تهیه شود، استفاده شود. (فناوری  تلویزیون CRT امروزی به تولیدکنندگان امکان می‌دهد که لامپهای خیلی پهن تر و صاف تر که تکنولوژیهای صفحه تخت آن را بطور ثابت خیلی عمومی و رایج تر کرده و محدودیت‌های تکنیکی معیار نسبت را ندارد، تولید کنند). سرویس تلویزیونی یک شبکه تلویزیون در انگلیس از لامپهای بیشتر مربع مانند۵:۴ معیار نسبت از سال ۱۹۳۶ به ۳ April ۱۹۵۰ موقعی که به معیار نسبت ۴:۳ سویچ می‌شود، استفاده می‌کند. این کار مشکلات جدی ایجاد نمی‌کرد، چون بیشتر دستگاههای تلویزیونهای آن زمان از لامپهای گرد و دایره‌ای شکل که به راحتی با معیار نسبت ۴:۳ هنگام تغییر ارسال سیگنالها تنظیم می‌شدند، استفاده می‌کردند.

در دهه ۱۹۵۰ استودیوهای فیلم به سمت صفحه پهن تمایل ورزیدند و معیار نسبتهایی مانند سینما اسکوپ تلاش کرد که محصولات تولیدی خود را از برنامه‌های تلویزیونی دور نگهدارد. اگرچه در اول این کار فقط یک حیله بود ولی صفحه پهن هنوز فرمت انتخاب امروزی است و معیار نسبت مربع شکل فیلمها بندرت دیده می‌شوند. بعضی افراد می‌گویند که صفحه پهن موقعی که اشیای را بلند هستند بصورت سراسرنما نشان می‌دهد واقعاً یک ایراد و مشکل بزرگ است، بعضی دیگر می‌گویند که مشاهده طبیعی بیشتر از بلندی سراسرنما است و بنابراین نمایشگرهای صفحه پهن برای چشم مناسب هستند.

امروزه « صفحه پهن » از تلویزیون به محاسبه گرها و رایانه‌ها جایی که کامپیوتر رومیزی و کامپیوترهای کیفی بطور عمومی مجهز به نمایشگرهای صفحه پهن می‌باشند. بعضی شکایات درباره اختلال معیار  تلویزیون نسبت تصویر فیلم به علت نرم‌افزار پخش بعضی از DVD ها که این معیار نسبت را در نظر نگرفته‌اند وجود دارد، اما این فقط یک چیز فرعی برای کیفیت نرم‌افزار پخش DVDها است. بعلاوه، نمایشگر صفحه پهن کامپیوتر رومیزی و کامپیوتر کیفی در معیار نسبت ۱۶:۱۰ هم از نظر اندازه فیزیکی و هم در تعداد پیکسل‌ها و نه در معیار نسبت ۱۶:۹ تلویزیون های مورد استفاده، که باعث پیچیدگی بیشتر می‌شود، می‌باشند. این نتیجه فرضیه یکسان مهندسین کامپیوتر نمایشگر صفحه پهن کامپیوتر است که مردم مشاهده محتویات در معیار نسبت ۱۶:۹ در رایانه خود را بر ناحیه‌ای از صفحه که با کنترلهای پخش معکوس شود، نوار وظایف و دستورها که مانع مشاهده محتویات تمام صفحه می‌شود، ترجیح می‌دهند.

عدم تطابق معیار نسبت تلویزیون

عوض شدن و تکمیل صنعت تلویزیون در مورد معیار نسبت (تصویر) بدون مشکلات نبوده‌ است و حالا هم می‌تواند مشکلات قابل توجهی هم داشته باشد.

نمایش معیار نسبت صفحه پهن تصویر(مستطیل) در معیار نسبت مناسب (مربع ۴:۳) می‌تواند نمایش داده شود.

اینچ «جعبه حروف»، فرمت با نوار سیاه در بال و پایین”

با بخشی از تصویر که خراب شده، معمولاً کناره چپ و راست تصویر بریده می‌شود یا در “وسیله مشاهده و اسکن بخشهای انتخاب شده توسط کاربر بریده می‌شوند.

با تصویر بطور افقی فشرده شده

یک معیار نسبت مناسب یا یک تصویر (مربع یا ۴:۳) در معیار نسبت صفحه پهن نمایش (مستطیل با افقی طولانی) که در بالا نشان داده شد.

در«(فیلم) جعبه بالایی» فرمت، با نوار عمودی سیاه به سمت چپ و راست

با بخشهای بالایی و پایینی تصویر که بریده شده (یا در «کنار و هنگام اسکن» بخشهای انتخاب شده توسط کاربر) بریده می‌شوند.
با تصویر افقی که مختل شده‌ است.

تجهیزات جانبی تلویزیون

امروزه بسیاری از تجهیزات جانبی برای تلویزیون وجود دارد که شامل کنسولهای بازیهای کامپیوتری و ویدئویی، ضبط کننده ویدئو کاست، جعبه بالایی برای تلویزیون کابلی، تلویزیون ماهواره‌ای  DVB  و دستگاههای DVB-T ، گیرنده تلویزیون دیجیتال ، پخش کننده‌های DVD، یا ضبط کننده ویدئوی دیجیتال (شامل ضبط کننده‌های ویدئی شخصی، PVRs) می‌باشند. بازار وسایل جانبی به رشد خود همگام با توسعه تکنولوژی جدید ادامه داده‌ است.

استفاده در مناطق مختلف جغرافیایی تلویزیون

گسترش تدریجی استفاده از تلویزیون در کشورهای جهان.      ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹      ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹      ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۹      ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۹      ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹      ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹      ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹      اطلاعاتی موجود نیست
شمار دستگاههای تلویزیون به ازای هر ۱۰۰۰ نفر در جهان

آگهی و تبلیغات تلویزیون

از زمان راه اندازی تلویزیون های تجاری در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۰، این تلویزیون ها بیشتر جهانگیر شدند و متدهای رایج و عمومی برای فروختن محصولات از هر نوعی، مخصوصا کالاهای مصرفی از طریق تبلیغات تلویزیون رواج یافت. قیمت‌های آگهی‌ها و تبلیغات  تلویزیون در آغاز توسط معیار نیلسون تعیین می‌شد.

تهیه برنامه تلویزیون

انجام و تهیه برنامه‌های تلویزیون که برای عموم مردم پخش شود می‌تواند به روشهای متفاوت بسیاری انجام شود. بعد از تولید مرحله بعدی بازاریابی و انتقال محصولات به بازارهایی است که برای استفاده از آن باز هستند. این کار بطور نمونه در دو سطح اتفاق می‌افتد:

” اجرای اولیه ” یا ” پخش اولیه “- یک تولید کننده برنامه‌هایی از یک یا چند قسمت تولید می‌کند و آن را از یک ایستگاه یا شبکه که برای آن محصول هزینه پرداخت کرده و یا مجوزی برای پخش آن اخذ شده‌است، پخش می‌کند.
” بازپخش “- این واژه‌ای است که بطور گسترده‌ ای برای توصیف استفاده مجدد از برنامه ها ( بعد از پخش اولیه ) بکار می‌رود. این کار شامل بازپخش در کشور تهیه‌ کننده یا در سطح بین‌المللی است که ممکن است توسط تولید کننده انجام و مدیریت شود یا نشود.

جنبه‌های اجتماعی تلویزیون

خطرات احتمالی تلویزیون

پا به پای رشد فرهنگی و تاثیر فرهنگی تلویزیون در جامعه و خانواده، ندای مذهبی قانونگزاران، دانشمندان و والدین در مورد کیفیت و تأثیر وسایل ارتباط جمعی  تلویزیون بالا گرفته‌است. برای مثال دولت سوئد محدودیتها و ممنوعیت‌های کلی برای آگهی تلویزیون بچه‌های پایین تر از سن دوازده سالگی در سال ۱۹۹۱ وضع کرده‌است. بر اسات نتایج تحقیات انجام شده در دهه‌های اخیر الگوهای فعالیت مغز بچه‌ ها در موقع مشاهده خشونت  در برنامه های  تلویزیون نشان می‌دهد بچه‌ها با مشاهده خشونت  تلویزیون تحریک می‌شوند و این خشونت مشاهده شده از  تلویزیون در منطقه‌ای از مغز خود ( بخش عقبی قشر خاکستری ) ذخیره می‌شود که باعث صدمه به حافظه دراز مدت می‌شود.

در سال ۲۰۰۲ برخی منابع اعلام کردند که نتایج بررسی‌های آنها نشان داده تماشای مداوم تلویزیون تفاوتی با انواع دیگر اعتیاد ندارد، و گزارشهایی حاکی از این است که عوارض تماشای تلویزیون میان برخی خانواده‌ها تا حدی شدید بود که باعث شده خانواده‌ها از تماشای تلویزیون خودداری کنند.(ساینتیفیک امریکن)

یک مطالعه جغرافیایی در مناطق مختلف نیوزلند که ۱۰۰۰ نفر (از سنین پایین تا ۲۶ سالگی) در آن شرکت داشته‌اند نشان می‌دهد که ” تماشای تلویزیون در زمان بچگی و بزرگسالی با میزان ضعف تحصیلی تا سن ۲۶ سال ارتباط دارد. به بیان دیگر، هرچقدر یک بچه بیشتر تلویزیون تماشا می‌کند، کمتر او مایل به تمام کردن مدرسه و رفتن به دانشگاه می‌باشد.

در ایسلند ساعتهای پخش تلویزیونی تا سال ۱۹۸۴ محدود شده بود و هیچ برنامه تلویزیونی در روزهای پنجشنبه یا در تمام طول ماه ژوئن پخش نمی‌شد.

«علیرغم این تحقیق و بررسی، بسیاری از دست اندرکاران وسایل ارتباط جمعی ؛ تلویزیون  امروزه چنین مطالعاتی را به عنوان روش مناسب و با ارزشی ترد می‌کنند. به عنوان یک مثال از این مقوله فکری، مقاله دیوید گاونلت را در»(ده ضعف مدل ‘تأثیر’ رسانه‌ها) ببینید.

تقریباً از زمان اختراع  تلویزیون هزینه‌هایی برای بعضی از برنامه‌ها به اشکال مختلف وجود داشته‌ است که برنامه‌های نامناسب خطرناک و گمراه کننده تلویزیون  یا رفتار و اعمال نامناسب وجود داشته‌ است. منتقدانی مانند جین کیلبورن ادعا کرده‌اند که تصاویر تلویزیون مانند وسایل ارتباط جمعی گسترده دیگر به دختران جوان صدمه و لطمه می‌زند. نکته پردازان دیگر مانند سات ژالی پرونده‌ای تهیه کرده‌اند دال بر اینکه آگهی‌های تلویزیون در ایالات متحده آمریکا بر خوشحالی و شادی مردم تاثیر فزاینده‌ ای دارد وآنها را برای خرید کالاها و محصولات تشویق می‌کند. جرج گربنر نشان داده‌است که تصویرسازی گاهگاهی از جنایات، به‌ ویژه بزهکاری جوانان و افراد کم سن و سال، باعث ایجاد موضوع نشانگان و بیماری جهانی شده‌ است. در بررسی در میان تماشاچیان تلویزیون، میزان این جنایات و خلافها خیلی بیشتر از دیگر افراد است.

گرایشهای فناوری تلویزیون

تلویزیون در اوایل اختراع خود یک رسانه گروهی کوتاه‌ مدت بود. طرفداران برنامه‌های  تلویزیون منظم و معمولی برای لیست شدن در برنامه‌های تلویزیونی طرح ریزی کردند، و بدین جهت توانستند که برنامه‌های  تلویزیون مورد علاقه خود را در زمان معین پخش، تماشا کنند. واژه « قرار ملاقات تلویزیون » معادل بازاریاب‌هایی است که این ضمیمه شدن را توضیح و توصیف می‌کنند.

تماشاچی بودن تلویزیون بر طبق برنامه بندی با اختراع ضبط و پخش کننده‌های برنامه‌های ویدئویی مانند ضبط کننده ویدئو کاست و ضبط کننده ویدئویی دیجیتال کاهش پیدا کرده‌است. مشتریان می‌توانند برنامه‌ها را در طرح زمان بندی خود یکبار تماشا کرده و ضبط کنند. تهیه‌کنندگان خدمات تلویزیونی همچنین ویدئو درخواستی را که مجموعه‌ای از برنامه‌ها است ارائه می‌کنند که می‌تواند در هر زمانی تماشا شود.

هم شبکه‌های تلفن‌های همراه و هم اینترنت قابلیت حمل امواج و برنامه‌های ویدئویی را دارند. قبلاً مقدار خوبی از تلویزیون اینترنتی موجود بود که به صورت برنامه‌های زنده یا فابل قابل داونلود بود. تلویزیون تلفن‌های همراه برای ارائه این جریان‌ها بعد از تکمیل و پیشی گرفتن تلویزیون دیجیتالی از طریق هوا بر سیستمهای آنالوگ و غلبه بر بعضی از مشکلات تکنیکی- مخصوصا نوعی که به عمر باتری بستگی دارد، طراحی شدند.
جستارهای وابسته

عصر طلایی تلویزیون
آرشیو تلویزیونهای آمریکایی
بارب
اتحادیه پخش اروپای
اخبار الکترونیکی
تاریخچه تلویزیون
لیست عناوین تلویزیونی
لیست کانالهای تلویزیونی
لیست برنامه‌های تلویزیونی
لیست شخصیت‌های تلویزیونی
تلویزیون پخش زنده
موزه وسایل پخش
محمد امامی کورنده
ضبط کننده ویدئوی شخصی
مانیتور
ویدئو
تله تکست
کومبوی تلویزیون/ وی سی دی

راهنمای تلویزیون

 

تلویزیون LED چیست ؟

تکنولوژی LED

 

مخفف واژه Diode Light Emitted و به معنای دیود ساطع کننده نوراست.
دیودهای ساطع‌کننده نور در واقع جزو خانواده‌ دیودها هستند که دیودها نیز زیر گروه نیمه هادی‌ها به شمار می‌آیند.
خاصیتی که LED ( ال ایی دی )ها را از سایر نیمه‌‌ هادی‌ ها متمایز می‌کند این است که با گذرجریان از آنها مقداری انرژی به صورت نور ازآنها ساطع می‌شود.

کارشناسان معتقدند که گازهای گلخانه‌ای که مهمترین عامل تولید آنها، لامپ‌های معمولی یا همان لامپ‌های رشته‌ای است باعث بروز این معضل شده است.
به همین دلیل بسیاری از کشورها، برنامه چند ساله‌ای را برای جایگزینی مدل‌های دیگر لامپ به جای لامپ‌های رشته‌ای تدوین کرده‌اند تا شاید بتوانند در دراز مدت استفاده از لامپ‌های رشته‌ای و به تبع آن حرارت زمین را کاهش داده و کره زمین و ساکنانش را نجات دهند. به همین دلیل استفاده از لامپ‌های کم مصرف، فلورسنت و… مرسوم شد و برخی کشورها مردم را ملزم به استفاده از این لامپ‌ها کرده و حتی برنامه‌ریزی کرده تا در تولیدات خود در برخی محصولات از جمله  تلویزیون از لامپ‌های LED که عمر بیشتری دارد و به حفظ محیط زیست کمک می‌کند استفاده کنند.
البته ذکر این نکته لازم است که استفاده از لامپ‌های LED در تولید  تلویزیون محدودیت‌هایی دارد که یکی ازآنها محدودیت استفاده از این تکنولوژی در سایزهای پایین است.
اما به هر حال شرکت‌های تولیدی با درک خطر گرمای زمین، تلاش‌های بسیاری برای دفع این خطر کرده که یکی از این تلاش‌ها، کاهش استفاده از لامپ‌های رشته‌ای است.

LED چیست؟

LED مخفف واژه Diode Light Emitted و به معنای دیود ساطع کننده نوراست.
دیودهای ساطع‌کننده نور در واقع جزو خانواده‌ دیودها هستند که دیودها نیز زیر گروه نیمه هادی‌ها به شمار می‌آیند.
خاصیتی که LED ال ای دی ها را از سایر نیمه‌‌هادی‌ها متمایز می‌کند این است که با گذرجریان از آنها مقداری انرژی به صورت نور ازآنها ساطع می‌شود.
LEDها تا اواخر دهه گذشته فقط می‌توانستند سه نور آبی، سبز و قرمز تولیدکنند که این موضوع باعث کاربرد محدود آنها بود، اما این اواخر LEDهایی با رنگ آبی وارد بازار شده‌اند که می‌توانند نور سفید با هاله‌ای از رنگ آبی تولید کنند.
به همین دلیل درآینده نزدیک می‌توان شاهد استفاده از این تکنولوژی در تولید تلویزیون و مانیتور بود.

 

کاربردهای LED

LEDها که از دهه‌های گذشته در الکترونیک مورد استفاده قرار می‌گرفتند، عموما برای نمایش خاموش یا روشن بودن نمایشگرها در لوازم مولتی مدیا مورد استفاده قرار گرفتند. اما در‌حال‌حاضر LEDها به نحوی ساخته می‌شوند که نور را در جهت خاصی متمرکز می‌کنند و به صورت چیپ‌های کوچکی هستند که معمولا داخل یک شیشه گنبدی شکل قرار می‌گیرند و دارای سایز چوب کبریت هستند و به سختی می‌شکنند.
طبق اعلام محمد جمشیدی، یک کارشناس حوزه سخت‌افزار، بزرگ‌ ترین مشکل لامپ‌های LED رنگ آن‌ها بود. اما اکنون به آسانی با تغییر در ساختار فیزیکی و مواد تشکیل‌ دهنده LED، نور در رنگ‌ها و شدت‌های مختلف و با طول موج مشخص با رنگ کاملا خالص تولید می‌شود.
به عبارتی LED‌ ها فاقد پرتوهای مادون قرمز و فرابنفشی هستند که سایر صنایع روشنایی ایجاد می‌کنند و LED‌ ال ای دی ها به سلامت چشم و محیط آسیب نمی‌رسانند. به گفته این کارشناس، LED‌های سفید قابلیت تولید همه رنگ را داشته و علاوه بر آن از انرژی بسیار کمی در مقایسه با سایر لامپ‌ها و LED‌های قدیمی، برای تولید روشنایی استفاده می‌کنند. به همین دلیل روزبه‌روز استفاده از آن‌ها بیشتر شده است.
به گفته این کارشناس با توجه به مزایای استفاده از لامپ‌های LED پپش‌بینی می‌شود تا کمتر از ۵ سال آینده شاهد تحولات عمده‌ای در عرصه محصولات روشنایی و حتی تصویری باشیم.
لامپ‌های‌ LED همچنین شماره‌ها را روی ساعت‌های دیجیتالی نشان می‌دهند، اطلاعات را از کنترل تلویزیون می‌فرستند و نور آن‌ها نشان می‌دهد که چه زمانی تلویزیون روشن است.
LED‌ ها همچنین تصاویر را روی تلویزیون‌های پلاسما نشان می‌دهد و با توجه به مصرف پایین و شدت نور بسیار عالی در رنگ‌های مختلف در روشنایی و چراغ‌های خودرو کاربرد وسیعی دارند.
فانوس‌های LED نیز که در چراغ‌های راهنمایی به منظور صرفه‌جویی در مصرف برق و کاهش خطای دید رانندگان قرار گرفته یکی دیگر از کابردهای لامپ‌های LED است.
البته لامپ‌های LED امروزه در لپ‌تاپ‌ها نیز به کار برده می‌شوند و باعث روشنایی و وضوح بیشتر تصویر می‌شوند.
شرکت‌های تولید‌کننده مانیتور نیز در این زمینه اقداماتی کرده‌اند.

اگر تصور می کنید تمام  تلویزیون های LED یکسان هستند و LED TV ها نوع جدیدی از HDTV ها هستند، در اشتباهید. تولید کننده های  تلویزیون های LCD برای مقابله با کیفیت  تلویزیون های پلاسما فناوری جدیدی را معرفی کردند که به LED TV معروف شد. LED TV ها به چهار دسته متفاوت تقسیم بندی می شوند اما همگی در بازار به LED TV معروف هستند در ادامه با انواع تلویزیون های LED و تفاوت های آنها آشنا خواهید شد.

تمام  تلویزیون های LED در واقع همان LCD های سابق هستند!

تلویزیون های LCD به نور پشت پنل متکی هستند تا پنل کریستال مایع را روشن کند. معروفترین نوع LCD از نور فلورسنت در پشت پنل استفاده می کنند که به CCFL معروف هستند. اما نسل جدید تلویزیوهای LCD از LED برای ایجاد روشنایی استفاده می کنند. وقتی عبارت LED TV ال ای دی را در آگهی های مختلف مشاهده می کنید به این معنی است که با یک  تلویزیون LCD  با نور پس زمینه LED یا LED-Backlit مواجه شده اید.

اما نکته مهم اینجاست این تلویزیون چه نوع  تلویزیون LED است؟

و چه تفاوتی با LED TVهای دیگر می کند؟

بطور کلی LED TV ها به دو دسته FULL-LED و EDGE-LED تقسیم بندی می شوند و هر دو دسته می توانند دارای قابلیت Local Dimming باشند. Local Dimming باعث می شود روشنایی LED ها به نحوی کنترل شود تا روشنایی و تاریکی موضوعی امکان پذیر شود یعنی روشنایی قسمت های مختلف صفحه بصورت جداگانه و مستقل کنترل می شوند.

تاریکی موضعی یا Local Dimming

قابلیت تاریک کردن و یا روشن کردن موضعی صفحه باعث می شود رنگ سیاه، طبیعی تر و عمیق تر نمایش داده شود و در نتیجه نسبت کنتراست واقعی تصویر افزایش خواهد یافت.مهمترین مشکل Local Dimming یا همان تاریکی موضعی، Blooming نام دارد این مشکل باعث می شود نور نقاط روشن برروی نقاط تاریک تاثیر بگذارد یعنی نور تابیده شده به نقاط تاریک پخش می شود و بر تاریکی نقاط تاریک تاثیر می گذارد میزان و شدت این مشکل در تلویزیون های مختلف متفاوت است مثلا این مشکل در  تلویزیون ۴۶SV670U توشیبا قابل مشاهده است .مشکل Blooming ارتباط مستقیم با تعداد نقاط یا منطقه های Local Dimming دارد، چون تعداد منطقه های Local Dimming به تعداد LED ها نیست ولی تولید کننده ها این اطلاعات را منتشر نمی کنند.در LCD های معمولی با نور پس زمینه CCFL و بسیاری از Edge-LED ها کل نورپس زمینه به یکباره تابیده می شود.برخی از  تلویزیون های Edge-LED ال جی و سامسونگ با فناوری شبیه Local Dimming عرضه شدند، سامسونگ برای مجزا کردن این فناوری از Local Dimming نام Precision Dimming را روی آن نهاده است این فناوری در تلویزیون های سری مدرن و گران قیمت سامسونگ مانند UNC8000 استفاده شده است. ال جی نیز فناوری خود را LED Plus نام گذاری کرده است و سری های LH5500 و LX6500 مجهز به فناوری LED Plus هستند. هیچ کدام از این دو فناوری به خوبی Local Dimming کار نمی کند.

 

انواع مختلف تلویزیون های LED

 

Full-array یا Full LED بدون تاریکی موضعی (بدون Local Dimming)

تعداد بسیار کمی از  تلویزیون های LED از این نوع پنل استفاده می کنند ولی بسیاری از مردم با مفهوم آن آشنا هستند این نوع  تلویزیون ها شبیه تلویزیون های LCD اصلی هستند با این تفاوت که بجای CCFL نور پس زمینه توسط LED ایجاد می شود. در Full-array یا Full LED تمام LED ها در سرتاسر پشت پنل LCD چیده شده اند.کیفیت تصویر: تغییر چندانی با تلویزیون های استاندارد LCD ندارد.

Edge-lit یا Edge-LED بدون تاریکی موضعی (بدون Local Dimming)www.banebazar/bahar.com

اکثر  تلویزیون های LED امروزی از این نوع هستند اولین مدل Edge-LED یا Edge-lit در سال ۲۰۰۹ توسط سامسونگ معرفی شد مشخصه اصلی این نوع  تلویزیون های LCD باریک بودن آنها است (کمتر از یک اینچ ضخامت دارند). وزن این تلویزیون ها نیز بسیار کم است و آنها را مناسب نصب برروی دیوار می کند. برخلاف Full-LED ها در Edge-LED تمام LED ها در در لبه های پنل قرار دارند و در سرتاسر پشت پنل گسترده نشده اند اما LED ها قادرند نور را به مرکز و سطوح دیگر صفحه بتابند این عمل را Light Guide می نامند.کیفیت تصویر: برتری زیادی نسبت به LCD های معمولی ندارند و برخی از این مدل ها مشکلاتی نظیر عدم تابش یکسان به نقاط مختلف صفحه را دارند یعنی روشنایی تصویر درلبه ها بیشتر و در وسط صفحه کمتر است.

Full-array یا Full-LED با تاریکی موضعی(با Local Dimming)

در حال حاضر بهترین نوع تلویزیون های LED به شمار می روند و در واقع بهترین انتخاب LED است، LED ال ای دی  ها در تمام سطح پشتی پنل چیده شده اند اما شدت روشنایی و یا تاریکی هر نقطه از صفحه توسط LED ها بصورت جداگانه قابل کنترل است.کیفیت تصویر: سطح رنگ مشکی بسیار بالاتر و بهتر است و تصاویر با کیفیت بهتری نسبت به LCD ها نمایش داده می شوند. اما در برخی موارد روشنایی نور LEDها پخش می شود و یا بیشتر از حد تابیده می شوند و در نتیجه تاثیر منفی بر نقاط کناری می گذارد و برخی نقاط مشکی را خاکستری تیره نمایش می دهد البته این مشکل در مدل های مختلف شدت کم و زیاد دارد و در بسیاری از مدل های امروز آنقدر کم است که اصلا قابل تشخیص نیست.سونی تلویزیون های Full-Array با Local Dimming خود را Intelligent Peak LED Backlight نام گذاری می کند.

Edge-lit یا Edge-LED با تاریکی موضعی (با Local Dimming)

این نوع LED TV ها در سال ۲۰۱۰ معرفی شدند در حال حاضر برخی از مدل های سامسونگ، ال جی و سونی با پنل Edge-lit با Local Dimming عرضه شده اند. ایده بکار گرفته شده در این  تلویزیونها امکان خاموش کردن برخی از قسمت های صفحه بصورت مجزا و مستقل است البته بدون استقاده از LED در پشت آن منطقه ها چون در Edge-lit یا Edge-LED ال ای دی ها فقط در لبه های پنل قرار دارند.کیفیت تصویر: مشکل یکسان نبودن روشنایی و شدت نور در سرتاسر پنل در این نوع از Edge-LED ها نیز وجود دارد و لبه های  تلویزیون روشن تر از وسط صفحه است و کیفیت تصویر نیز به خوبی Full-LED با تاریکی موضعی نیست. مشکل عدم یکنواختی نور در Edge-LED واقعه کاسته شده است و به راحتی قابل تشخیص نیست.سونی  تلویزیونهای Edge-LED با Local Dimming خود را Dynamic Edge-LED نام گذاری می کند.

 

نکاتی که در مورد LED TV ها باید بدانید

 

Edge-lit ها واقعا باریک هستند ولی مشکل عدم یکنواختی تصویر دارند

مهمترین مزیت Edge-lit یا همان Edge-LED ها این است که تولید کننده ها می توانند تلویزیون های فوق العاده باریک و زیبا طراحی و تولید کنند ولی مشکل Edge-LED ها عدم یکنواختی تصویر است چون LED ها در لبه های پنل قرارداده شده اند و نور از لبه ها به تمام سطح صفحه تابیده می شود این موضوع باعث می شود لبه های پنل روشن تر از وسط پنل باشد و در برخی موارد مشکی بصورت خاکستری تیره نمایش داده شود شدت این مشکل در Edge-lit های مختلف متفاوت است و در برخی مدل ها به سختی تشخیص داده می شود.

مشکل زاویه دید LCD TV ها در LED-Backlit ها نیز وجود دارد

برخلاف پلاسما یکی از مشکلات LCD TV ها تنزل کیفیت تصویر در زمانی است که در کنار  تلویزیون نشسته باشید، این مشکل زمانی که از پایین و یا بالا به  تلویزیون نگاه کنید نیز وجود دارد. برای آزمایش روبروی تلویزیون LCD بنشینید، یک تصویر خاص را برروی صفحه در نظر بگیرید و سپس شروع به حرکت به سمت چپ یا راست کنید متوجه تغییر رنگ ها در تصویر خواهید شد. LED Backlit ها نیز مشکل زاویه دید را دارند و در برخی موارد زاویه دید LED-Backlit ها بدتر هم شده است.

کیفیت تصویر نمونه های خوب LED TV به Plasma رسیده است

LCD TV ها برای مدت طولانی از نظر سطح رنگ سیاه و نمایش تصاویر در مقابل Plasma شکست خورده بوده اند ولی با معرفی LED TV ها با خاموشی موضعی (Local Dimming) جریان فرق کرد و امروزه مدل های برتر LED TVها قادرند رنگ مشکی را به خوبی Plasma ها نمایش دهند و کیفیت تصویر آنها نیز به خوبی پلاسماست. البته با این تفاوت که مصرف انرژی LED TV ها واقعا کمتر از Plasma TV ها است. یک برتری Plasma هنوز وجود دارد آن هم زاویه دید مناسب پلاسما و ضعف LCD TV ها در آن است. با Plasma در هر زاویه که دوست داشتید می توانید بنشینید و تصاویر را با کیفیت یکسان مشاهده کنید. البته معمولا همه از روبرو به  تلویزیون نگاه می کنند ولی به هر حال این یکی از برتری های Plasma به شمار می رود .از طرفی تفاوت چندانی بین Edge-LED با و بدون Local Dimming وجود ندارد و در برخی موارد کیفیت LCD TV های CCFL از Edge-LED ها بهتر است. البته کیفیت تصویر مدل با مدل متفاوت است ولی نباید انتظار تصویر بسیار متفاوتی را از Edge-LED ها داشته باشید.

اگر تلویزیون خود را درست تنظیم نکنید LED با CCFL تفاوتی نخواهد داشت.

شما می توانید بهترین تلویزیون HDTV دنیا را با جدیترین فناوری های دنیا داشته باشید ولی اگر آن را درست تنظیم نکنید تصویر خوبی را نخواهید داشت برای کالیبره کرده  تلویزیون خود به راهنمایی که پیش تر تحت عنوان تنظیم تصویر منتشر شده بود مراجعه نمایید.پس LED TV همان LCD TV هستند با این تفاوت که بجای نور فلورسنت از LED برای ایجاد نور استفاده می شود.میانگین مصرف LED TV ها کمتر از LCD های معمولی است بصورت میانگین LED TV ها حدود ۱۰۱ وات و LCD TV ها حدود ۱۱۱ وات برق مصرف می کنند و هر چه روشنایی تصویر بیشتر شود انرژی بیشتری مصرف می شود در مجموع مقدار مصرف انرژی در LED TV ها خیلی بیشتر از LCD های معمولی نیست ولی زمانی که LCD TV ها را با Plasma TV ها مقایسه کنید اختلاف قابل ملاحظه است و Plasma TV ها تقریبا دو برابر LCD TV ها برق مصرف می کنند.

 

ال سی دی LCD

مخفف عبارت “Liquid Crystal Display” به معنای صفحه نمایش کریستال مایع است. همانطور که از دوران ابتدایی بخاطر داریم، ماده سه حالت جامد، مایع و گاز دارد ( صرفنظر از حالت پلاسما ). جامدات شکل خاصی دارند، یعنی مولکولهای آنها موقعیت خاصی نسبت به یکدیگر داشته و نمی‌توانند آزادانه به هر سو حرکت کنند . ولی مولکول‌های مایعات چنین قیدی نسبت به هم ندارند و در کل حجم آن در حرکت اند . کریستالهای مایع موادی هستند که ظاهر مایع دارند، اما مولکولهای آنها آرایش خاصی نسبت به یکدیگر دارند. به همین دلیل کریستال مایع خصوصیاتی شبیه به مایع و جامد داشته و به همین دلیل با چنین اسم متناقضی خوانده می‌شوند . این مواد به شدت به دما حساس اند و اندکی حرارت لازم است تا آنها را به مایع واقعی درآورد و یا اندکی سرما تا به حالت معمولی تبدیل شود.انواع مختلفی از مواد شناخته شده‌اند که در دمای معمولی چنین خصوصیاتی دارند. اما دسته‌ای از آنهاهستند که به جریان الکتریسیته هم حساس هستند و مولکولهای آن متناسب با ولتاژ اعمالی تغییر زاویه می‌دهند . این خصوصیت عجیب اثر جالبی هم دارد . وقتی نور از درون یک کریستال مایع این چنین عبور کند، پلاریزاسیون یا قطبش آن هم جهت با مولکولهای‌های کریستال می‌شود. با این توضیح که چون کریستالهای مایع شفاف و هادی الکتریسیته هستند ، به راحتی می توان آنها را در جریان الکتریسیته قرار داد و نور را از آن عبور داد. برای این کار به جز کریستال مایع به ۲ تکه از این شیشه پلاروید یا قطبشگر هم نیاز است. احتمالاً این شیشه ها را دیده اید. اگر دو تکه از این شیشه ها را روی هم قرار دهید. نور به راحتی از آن عبور می کند . اما وقتی یکی از آنها را ۹۰ درجه نسبت به دیگری بچرخانید ، دیگر نور رد نمی شود . این اتفاق به این دلیل روی می دهد که هر شیشه نو را فقط در جهت خاص محور خود عبور می دهد . اگر دو شیشه هم محور باشند نور به راحتی عبور می کند اما اگر محورها با هم زاویه ۹۰ درجه داشته باشند نور رد نخواهد شد.

ذرات و مولکول‌های کریستال مایع در میان صفحات شیشه‌ای پلاریزه شده و فیلترهای LCD در تلویزیون رنگی قرار دارند . همچنین یک لایه الکترود بسیار باریک کار تحریک کریستال مایع را بر عهده دارد . نور پس واقع در پشت CCFL ) Cold Cathode Fluorescence Lamp) یا Light Emitting Diode (همان LED) زمینه سفید توسط یک لامپ ولتاژ بالا ایجاد شده و بوسیله یک منعکس کننده، شدت یکسانی پیدا می‌کند .نور سفید بعد از عبور از لایه LCD صفحه اول شیشه پلاریزه می‌شود . اختلاف پتانسیل خاصی نورهای اصلی مو جود در نور سفید را جهت می‌دهد و بعد از عبور از فیلترهای آبی، سبز و قرمز اگر نور حاصل در راستای جهت پلاریزه شیشه دوم بود از آن عبور می‌کند.

برای ساخت LCD دو شیشه پلاروید را با ۹۰ درجه اختلاف نسبت به یکدیگر قرار می دهند و یک کریستال مایع بین آنها می گذارند . وقتی کریستال به جریان برق وصل نباشد؛ نور از قطبشگر اول می گذرد و وارد کریستال مایع می شود جهتش ۹۰ درجه تغییر کرده و به همین دلیل از قطبشگر دوم هم عبور کرده و به چشم می رسد. اما وقتی که جریان به کریستال وصل باشد ،نور دیگر چرخشی نخواهد داشت و نمی تواند از کریستال دوم عبور کند . ساختن یک LCD همان طور که در بالا توضیح داده شد، بسیار ساده تر از آن است که به نظر می آید . فقط به یک ساندویچ شیشه و کریستال نیاز داریم. اما همین ساندویچ ساده ۸۰ سال پس از کشف کریستالهای مایع ساخته شد. کریستال مایع را یک گیاه شناس اتریشی در سال ۱۸۸۸ برای اولین بار در حین ذوب جامدی از مشتقات آلی کشف کرد . اما اولین LCD را یک کارخانه آمریکایی در سال ۱۹۶۸ ساخت . تکنولوژی ساخت LCD هر روز متکامل تر شده و جای بیشتری در صنایع امروز به خود اختصاص می دهد . البته هنوز هم تحقیقات برای ساخت نمونه های بهتر و کاراتر این وسیله ادامه دارد.
رزولوشن‌های رایج (دقت تصویر)

در ابتدا استاندارد VGA )Video Graphics Array) معرفی شد. این استاندارد قادر به نمایش تصویر با وضوح ۶۴۰x۴۸۰ بود. در سال ۱۹۸۷ استاندارد SVGA (Super VGA) معرفی شد که قادر به نمایش تصویر با وضوح ۸۰۰ در ۶۰۰ پیکسل بود. سه سال بعد در سال ۱۹۹۰، استاندارد XGA (Extended Graphic Array) با وضوح تصویر ۱۰۲۴x۷۶۸ به پیکسل معرفی شد. WXGA یا همان Wide XGA، قادر به نمایش وضوح تصویر ۱۳۶۵x۷۶۸ می‌باشد. استاندار UXGA یا Ulta Extended Graphic Array دارای وضوح تصویر ۱۶۰۰x۱۲۰۰ پیکسل می‌باشد. HDTVها قابلیت نمایش وضوح تصویر ۱۹۲۰x۱۰۸۰ پیکسل را دارا می‌باشند.

در نمایشگرهای LCD قدیمی، سرعت واکنش پایین بود، این نمایشگرها دارای زاویه دید محدودی بودند اما در نمایشگرهای فعلی، این مشکلات وجود ندارند و محدودیت زاویه دید از بین رفته‌است .همچنین با مصرف انرژی کمتر، دقت تصویری بهتری دارند . همچنین تصاویر متحرک با کیفیت بسیار مطلوب به نمایش در می‌آیند زیرا سرعت واکنش در آنها بسیار بالاست.

در نهایت، نمونهٔ اولیه صفحه نمایش سه بعدی پولاریزه شده در اندازه‌های معمولی طراحی شده‌اند و این فناوری آماده ارائه به بازار می‌باشد.نمونه‌های اولیه از نمایشگرهای LCD سه بعدی خوب کار کرده‌اند و ظرف مدت دو سال وارد بازار خواهند شد.

 

تلویزیون LCD چیست؟

LCD چیست ؟

LCD مخفف عبارت “Liquid Crystal Display” به معنای صفحه نمایش کریستال مایع است.

همانطور که از دوران ابتدایی بخاطر داریم، ماده سه حالت جامد ، مایع و گاز دارد ( صرفنظر از حالت پلاسما ).

جامدات شکل خاصی دارند، یعنی مولکولهای آنها موقعیت خاصی نسبت به یکدیگر داشته و نمی توانند آزادانه به هر سو حرکت کنند . ولی مولکول های مایعات چنین قیدی نسبت به هم ندارند و در کل حجم آن در حرکت اند .

کریستالهای مایع موادی هستند که ظاهر مایع دارند، اما مولکولهای آنها آرایش خاصی نسبت به یکدیگر دارند. به همین دلیل کریستال مایع خصوصیاتی شبیه به مایع و جامد داشته و به همین دلیل با چنین اسم متناقضی خوانده می شوند . این مواد به شدت به دما حساس اند و اندکی حرارت لازم است تا آنها را به مایع واقعی درآورد و یا اندکی سرما تا به حالت معمولی تبدیل شود.انواع مختلفی از مواد شناخته شده اند که در دمای معمولی چنین خصوصیاتی دارند. اما دسته ای از آنهاهستند که به جریان الکتریسیته هم حساس هستند و مولکولهای آن متناسب با ولتاژ اعمالی تغییر زاویه می دهند . این خصوصیت عجیب اثر جالبی هم دارد . وقتی نور از درون یک کریستال مایع این چنین عبور کند، پلاریزاسیون یا قطبش آن هم جهت با مولکولهای ها استفاده شد. با این توضیح که چون کریستالهای مایع شفاف Lcd کریستال می شود . از همین خاصیت برای و هادی الکتریسیته هستند ، به راحتی می توان آنها را در جریان الکتریسیته قرار داد و نور را از آن عبور داد . برای این کار به جز کریستال مایع به ۲ تکه از این صفحات شیشه ای پلاریزه شده هم نیاز است. اگر دو تکه از این صفحات شیشه ای پلاریزه شده را روی هم قرار دهید. نور به راحتی از آن عبور می کند . اما وقتی یکی از آنها را ۹۰ درجه نسبت به دیگری بچرخانید ، دیگر نور رد نمی شود . این اتفاق به این دلیل روی می دهد که هر صفحه شیشه ای پلاریزه شده نور را فقط در جهت خاص محور خود عبور می دهد . اگر دو صفحه شیشه ای پلاریزه شده هم محور باشند نور به راحتی عبور می کند اما اگر محورها با هم زاویه ۹۰ درجه داشته باشند نور رد نخواهد شد.

ذرات و مولکول های کریستال مایع در میان صفحات شیشه ای پلاریزه شده و فیلترهای LCD در تلویزیون رنگی قرار دارند . همچنین یک لایه الکترود بسیار باریک کار تحریک کریستال مایع را بر عهده دارد . نور پس واقع در پشت CCFL ) Cold Cathode Fluorescence Lamp) زمینه سفید توسط یک لامپ ولتاژ بالا ایجاد شده و بوسیله یک منعکس کننده، شدت یکسانی پیدا می کند .نور سفید بعد از عبور از لایه LCD صفحه اول شیشه پلاریزه می شود . اختلاف پتانسیل خاصی نورهای اصلی مو جود در نور سفید را جهت می دهد و بعد از عبور از فیلترهای آبی، سبز و قرمز اگر نور حاصل در راستای جهت پلاریزه شیشه دوم بود از آن عبور می کند.

رزولوشن های رایج (دقت تصویر) :

در ابتدا استاندارد VGA )Video Graphics Array) معرفی شد.

این استاندارد قادر به نمایش تصویر با وضوح ۶۴۰×۴۸۰ بود. در سال ۱۹۸۷ استاندارد SVGA (Super VGA) معرفی شد که قادر به نمایش تصویر با وضوح ۸۰۰ در ۶۰۰ پیکسل بود.

سه سال بعد در سال ۱۹۹۰ ، استاندارد XGA (Extended Graphic Array) با وضوح تصویر ۱۰۲۴×۷۶۸ به پیکسل معرفی شد. WXGA یا همان Wide XGA ، قادر به نمایش وضوح تصویر ۱۳۶۵×۷۶۸ می باشد. استاندار UXGA یا Ulta Extended Graphic Array دارای وضوح تصویر ۱۶۰۰×۱۲۰۰ پیکسل می باشد. HDTV ها قابلیت نمایش وضوح تصویر ۱۹۲۰×۱۰۸۰ پیکسل را دارا می باشند.

در تلویزیون های LCD قدیمی ، سرعت واکنش پایین بود ، این تلویزیونها دارای زاویه دید محدودی بودند اما در تلویزیونهای فعلی، این مشکلات وجود ندارند و محدودیت زاویه دید از بین رفته است .همچنین با مصرف انرژی کمتر، دقت تصویری بهتری دارند . همچنین تصاویر متحرک با کیفیت بسیار مطلوب به نمایش در می آیند زیرا سرعت واکنش در تلویزیون LCD بسیار بالاست.

در نهایت ، نمونه ی اولیه صفحه نمایش سه بعدی پولاریزه شده در انداز های معمولی طراحی شده اند و این فن آوری آماده ارائه به بازار می باشد.

نمونه های اولیه از تلویزیونهای LCD سه بعدی خوب کار کرده اند اما طراحان این فن آوری اظهار کرده اند که هنوز در حال تکمیل این فن آوری برای افزایش وضوح تصویر و رنگ آن هستند.و معتقدند تلویزیون های ساخته شده با این فن آوری ظرف مدت دو سال وارد بازار خواهند شد.

صافی نور:

لایه صافی نور در تلویزیون LCD به هر پیکسلی بر روی صفحه، رنگ خودش را می دهد؛ این لایه، رنگ آمیزی آبی قرمز و سبز پیکسل های فرعی را قطع می کند که باعث ۱ پیکسل صفحه می شود. ۳ پیکسل فرعی قرمز سبز و آبی، ۱ پیکسل صفحه روی نمایشگر می سازند. ترکیبات قرمز سبز و آبی که در تلویزیون های مدل قدیمی (CRT) نیز به کار می رفتند، می توانند برای ساخت هر رنگی که فکرش را بکنید، به کار روند، تمام آن ها با هم رنگ سفید را می سازند و هر کدام از آن ها که روشن نباشد، رنگ سیاه خواهیم دید.

شیشه صافی رنگ و شیشه TFT:

بین این دو لایه شیشه ای، کریستال های مایع ساندویچ شده اند. هر پیکسلی از ۳ پیکسل فرعی تشکیل شده است. یک جریان الکتریکی که از بین هر کریستال مایع رد می شود، باعث می شود کریستال با تغییر شکل و بنابراین مقدار نور  مجاز به عبور از بین پیکسل تحت تأثیر قرار گیرد. این کار، باعث درخشندگی هر پیکسلی می شود یا یک پیکسل خاص را قطع می کند. در شکل زیر، هنگامی که کریستال مایع تغییر شکل می دهد تا جلوی عبور نور را بگیرد یا اجازه ی عبور به نور دهد، پیکسل زرد سمت راستی خاموش شده و پیکسل سمت چپی روشن می شود.

لایه TFT:

رایج ترین نمایشگر LCD در صفحات لپ تاپ، TFT است که مخفف ترانزیستورهای فیلم نازک است. یک ورق LCD از TFT شامل تعداد خاصی واحد پیکسل به نام پیکسل فرعی است. هر پیکسل فرعی یک ترانزیستور لایه نازک دارد که از الکترود پیکسلی  اکسید رسانای شفاف (ITO) و خازن Cs تشکیل یافته است.

نور پشت صفحه نمایش، مسئول رساندن نور از بین لایه های فشرده به هم برای دیدن تصویر روشن است.