تفاوت تلویزیون ال سی دی LCD با تلویزیون پلاسما Plasma در چیست ؟

تفاوت ال سی دی با پلاسما در چیست؟

 بیشتر از نود درصد تلویزیون‌ های دیجیتال امروزی با استفاده از فناوری‌های ال‌ سی‌ دی   LCD   یا پلاسما ساخته می‌شوند. یکی از نکاتی که شاید برای بسیاری از کاربران نامفهوم باشد، فرق دقیق این دو فناوری با یکدیگر است. مخصوصاً اگر شما تمایل به خرید مدل‌ هایی با اندازه بزرگ‌تر از چهل اینچ را داشته باشید، خواهید دید که هر شرکتی معمولاً هم مدل ال‌ سی‌ دی   LCD  و هم مدل پلاسما را در آن اندازه تولید کرده است. سعی می‌کنیم در این مقاله تا حدودی تفاوت‌های ال‌ سی‌ دی   LCD  و پلاسما را با یکدیگر مقایسه و مزایا و معایب هر یک را بررسی کنیم.

‌کنتراست تصویر و سطح رنگ مشکی

در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها یک منبع نور مجزا که در واقع یک لامپ فلورسنت است، وجود دارد که این نور با گذشتن از داخل کریستال مایع و فیلتر رنگ تغییر وضعیت داده و به چشم ما می‌رسد. مشکلی که در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها به وجود می‌آید، در مورد رنگ مشکی است.

وقتی یک سلول باید رنگ مشکی تولید کند، در واقع باید جلوی عبور این نور را بگیرد تا رنگ کاملاً مشکی به چشم بیننده برسد. ولی این عمل به خاطر نور پس‌ زمینه که همواره وجود دارد، به طور صد درصد موفقیت‌ آمیز نیست و سطح رنگ مشکی در آن‌ها کاملاً دقیق در نمی‌آید. هرچند با پیشرفت فناوری این مسئله مدام در حال بهبود یافتن است، ولی به هر صورت هنوز ال‌ سی‌ دی‌   LCD  ها در این مورد ضعف دارند.

برخلاف ال‌ سی‌ دی  LCD  ، در پلاسما نور پس‌ زمینه وجود ندارد و هر سلول خود نور مورد نیاز را تولید می‌کند. بنابراین تنها با خاموش کردن سلول مربوطه می‌توان به سطح مناسبی از رنگ مشکی رسید. به‌خاطر همین موضوع کنتراست تصویر ( درجه اختلاف میان تاریک‌ ترین و روشن‌ ترین رنگ ) در پلاسما بسیار بیشتر از ال‌ سی‌ دی  LCD   است و از این جهت پلاسما برنده است.

وضوح

 

 هر دو فناوری وضوح‌ های بالا را پشتیبانی می‌کنند، با این تفاوت که در ال‌ سی‌ دی‌   LCD  هایی با اندازه کوچک هم امکان ایجاد وضوح‌های بالا بیشتر وجود دارد. در پلاسما وضوح‌ هایی همانند ۱۰۸۰p تنها در اندازه‌ های بزرگ پنجاه اینچ به بالا یافت می‌شود. در صورتی که در ال‌ سی‌ دی  LCD   حتی در مدل‌های ۴۲ یا ۴۵ اینچ هم شاید این وضوح را بیابید ( برنده : ال‌ سی‌ دی  LCD  / پلاسما ).

زاویه دید

 

یکی از مشکلات ا‌ل‌ سی‌ دی که پاشنه آشیل آن‌ ها به شمار می‌رفت، زاویه دید بود. وقتی شما از کناره‌ ها یا بالا و پایین به تصویر تلویزیون نگاه می‌کردید، دارای سطح روشنایی و رنگ متفاوت بود.

این مسئله اکنون تا حدود زیادی حل شده و شما می‌توانید تلویزیون‌ هایی با زاویه دید ۱۷۸ درجه (۸۹ درجه از هر طرف) در بازار بیابید. در مورد تلویزیون‌ های پلاسما این مسئله کمتر وجود دارد و ساخت مدل‌ هایی با زاویه دید بیشتر در آن‌ها راحت‌ تر است. بنابراین در این مورد هم فعلاً پلاسما برنده است ( برنده : پلاسما ).

عمق تصویر

 

به خاطر فناوری ساخت (به خصوص وقتی شما از تصاویر HD برای پخش استفاده می کنید)، نتیجه حاصل روی پلاسما سه بعدی و عمیق‌ تر به نظر می‌آید. تصاویر در تلویزیون‌های ال‌ سی‌ دی   LCD  اندکی تخت‌ تر به نظر می‌رسند. هرچند این مسئله هم تا حدی به سلیقه و البته مدل تلویزیون بستگی دارد ( برنده : پلاسما ).

روشنایی تصویر

 

همان‌طور که در بالا اشاره شد، در ال‌ سی‌ دی از یک منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده می‌شود که می‌توان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی که تلویزیون در آن قرار دارد، کم یا زیاد کرد. در صورتی که در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید می‌کند. به همین خاطر در محیط‌ های پرنور و در فضای آزاد ممکن است دیدن تصاویر تلویزیون‌ها پلاسما اندکی سخت‌ تر باشد. به همین جهت اکثراً از ال‌ سی‌ دی به عنوان تلویزیون‌ های تبلیغاتی یا در محیط‌ های پر نور استفاده می‌کنند ( برنده : ال‌ سی‌ دی   LCD  ).

Burn-In

 

یکی از مشکلات پلاسما امکان ایجاد Burn-In در تلویزیون است. به این معنی که اگر یک تصویر ثابت برای مدتی طولانی روی صفحه تلویزیون باقی باشد، ممکن است شبحی از آن تصویر همواره باقی بماند. البته از آن جایی که تصاویر تلویزیون معمولاً متحرک‌ اند، این مسئله بیشتر در مورد آرم‌ های شبکه‌های تلویزیونی در گوشه‌ ها اتفاق می‌افتد.

البته Burn-In با پیشرفت فناوری ساخت دیگر یک معضل نیست و بسیاری از تولید کنندگان در تلویزیون‌ های خود این مسئله را با قرار دادن امکاناتی همانند Anti-Burn برطرف کرده‌ اند. در ال‌ سی‌ دی ها هم مسئله پیکسل سوخته همانند صفحه‌ نمایش‌ های ال‌ سی‌ دی وجود دارد، ولی به علت اندازه بزرگ‌ تر تلویزیون نسبت به صفحه‌ نمایش، حرکت و تغییر رنگ دائم و همچنین فاصله دورتری که شما از تلویزیون قرار می گیرید، حتی در صورت وجود چند عدد از آن‌ها چندان آزار‌دهنده نخواهند بود ( برنده : هرچند با پیشرفت فناوری ساخت این مسئله مدام در حال کمتر شدن است، ولی به هر صورت برنده ال‌ سی‌ دی است که اساساً این مشکل را ندارد ).

‌پخش تصاویر با حرکت سریع

 

در ال‌ سی‌ دی‌ ها برخلاف پلاسما مشکل زمان پاسخ‌ دهی وجود دارد. یعنی مدت زمانی طول می‌کشد تا ال‌ سی‌ دی بتواند یک فریم را جایگزین فریم قبلی کند. این مسئله باعث می‌شود به هنگام پخش تصاویری که دارای صحنه‌ هایی با حرکت سریع هستند، سایه‌ ای از فریم قبلی روی صحنه باقی بماند. البته این مسئله هم به مرور در حال بر طرف شدن است و با ساخت مدل‌ هایی با زمان‌ های پاسخ‌ دهی کمتر از هشت میلی‌ ثانیه نگرانی‌ها از این بابت کمتر شده است. پلاسما به خاطر فناوری خاص خود اساساً این مشکل را ندارد ( برنده : پلاسما ).

‌امکان استفاده در ارتفاع

 

تغییر ارتفاع در کار ال‌ سی‌ دی‌ ها اختلالی ایجاد نمی‌کند. به همین خاطر است که شرکت‌ های هواپیمایی در هواپیماهای خود از ال‌ سی‌ دی استفاده می‌کنند.

در ارتفاع‌ های بالاتر از ۶۵۰۰ پا کم شدن فشار هوا باعث ایجاد نویز در تلویزیون‌ های پلاسما می‌شود که ممکن است چندان مورد پسند نباشد. به همین خاطر در ارتفاع‌ های بالا سعی می‌شود از تلویزیون‌ های ال‌ سی‌ دی استفاده شود ( برنده : ال‌ سی‌ دی  LCD   ).

طول عمر

 

یکی از نکاتی که سازندگان ال‌ سی‌ دی تبلیغ می‌کنند، طول عمر آن‌ها است که تا حدود شصت هزار ساعت کار می‌کند. در واقع طول عمر ال‌ سی‌ دی   LCD  مدت زمانی است که میزان نور پس زمینه آن‌ ها به نصف کاهش پیدا کند.

در پلاسما به خاطر این‌ که وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این کار از طریق فسفرهای داخل آن صورت می‌گیرد، نیمه‌ عمر پلاسما را مدت زمانی در نظر می‌گیرند که درخشندگی این فسفرها به نصف کاهش پیدا کند.

در مدل‌های جدید پلاسما هم سازندگان معمولاً طول عمر شصت هزار ساعت را تبلیغ می‌کنند ( برنده : بستگی به مدل، شرکت سازنده و کیفیت ساخت هردو می‌توانند برنده باشند ).

اندازه

 

ساخت پلاسما در اندازه‌های کوچک چندان به صرفه نیست. به همین خاطر شما مدل‌ های پلاسما را در اندازه‌های بالای ۴۲ اینچ مشاهده می‌کنید. برعکس آن ساخت ال‌ سی‌ دی در اندازه‌ های بزرگ هم هزینه بسیار بیشتری را می‌طلبد. به همین خاطر برای اندازه‌ های زیر چهل اینچ ال‌ سی‌ دی و برای اندازه‌ های بالای شصت اینچ پلاسما انتخاب می‌شود ( برنده : در این مورد هم با توجه به خصوصیات هر دو مدل برنده‌ اند ).

‌مصرف توان

 

ال‌ سی‌ دی به خاطر منبع نور جداگانه‌ ای که دارد، برای تولید نور انرژی زیادی صرف نمی‌ کند. در صورتی که پلاسما انرژی بیشتری می‌طلبد که معمولاً دو برابر ال‌ سی‌ دی است. به همین خاطر اگر مصرف انرژی اهمیت زیادی برای شما دارد ، ال‌ سی‌ دی   LCD  برنده است ( برنده :  ال‌ سی‌ دی  LCD  ).

‌برنده نهایی

 

به نظر می‌رسد که هر دو رقیب در امتیازها با هم مساوی هستند. در دنیای واقعی نیز شرایط به همین گونه است و با قطعیت نمی‌توان گفت که کدام‌ یک بر دیگری برتری دارد. اگر به دنبال یک تلویزیون خانگی هستید ، LCD  گزینه بهتری است. اصولاً تلویزیون‌ های پلاسما برای مصارف خانگی ساخته نشده‌ اند. اما اگر دنبال یک تلویزیون با اندازه بزرگ و کیفیت عالی برای یک سالن کنفرانس، سالن‌ های عمومی و سالن بزرگ خانه خود می‌گردید، پلاسما را توصیه می‌کنیم. اولویت‌های شما تعیین می‌کند که از کدام یک استفاده کنید و کدام یک بر دیگری برتری دارد.

نقاط قوّت تلویزیون های LCD نسبت به پلاسما :

 

تولید حرارت کمتر( مصرف برق کمتر، ۳۰ درصد کمتر)

نداشتن پدیده burn-in of static images

نداشتن مشکل در ارتفاعات بالا

روشنی بیشتر تصاویر

نقاط ضعف تلویزیون های پلاسما نسبت به LCD :

 

حسّاس بودن به پدیده Burn-in of Static Images ( یعنی اگر تصویر بر روی پلاسما مدتی ساکن بماند تا مدّت ها اثرش بر صفحه نمایش می ماند، یا جا افتادگی تصویر).

حرارت بیشتری تولید می کند (مصرف برق بیشتر دارند ۳۰ % بیشتر)

سنگین ترند

در مناطق مرتفع خوب کارآئی ندارد

طول عمر کمتری دارند (پلاسما ۳۰ هزار ساعت اگر روزی ۸ ساعت تلویزیون نگاه کنیم ۹ سال عمر خواهد کرد ولی اخیراً تا ۵۰هزار ساعت تولید شده اند . ولی LCD (ال سی دی] ۶۰ هزار ساعت و اخیراً در LCD (ال سی دی) ۱۰۰ هزار ساعت هم تبلیغ شده)

نقاط ضعف تلویزیون های LCD نسبت به پلاسما :

 

دراندازه های بزگتری تولید می شوند یعنی کمتر ۳۷ اینج ندارند ( البته ۳۲ مدّت کوتاهی تولید شد ) و هر چه اندازه آن بیشتر می شود به نسبت، قیمت آن کاهش می یابد.

نسبت کنتراست بالاتری دارند بعبارتی دیگر رنگ سیاه را سیاه تر و سفید را سفید تر نشان می دهند

کیفیّت رنگ بهتری دارند. ( کنتراست بالاتر و شفافیّت بهتر)

کیفیّت تصاویر متحرک و سریع در پلاسما بهتر است.

نقاط ضعف تلویزیون های LCD نسبت به Plasma :

 

نسبت کنتراست کمتر

ضعف در نمایش حرکات سریع مثل فوتبال و یا مسابقات ورزشی

قیمت بالاتر در سایز های مشابه با پلاسما ( مثلاً قیمت یک پلاسمای ۵۲ با ال سی دی ۴۲ اینچ برابری می کند )

نکات کلیدی بیشتر:

خوراک تصاویر در Plasma، تصاویر فول اچ دی (Full HD) است و این تصاویر یک مگاپیکسلی اند و این نکته مهمی است که کمی نیاز به توضیح بیشتری دارند. تصاویر یک مگاپیکسلی و اخیراً LCD و Plasma دو مگاپیکسلی آنرا تبلیغ می کنند فعلاً از طریق شبکه های تلویزیون کابلی و دوربین های فیلم برداری جدید قابل دسترسند (اینگونه دوربین ها بنام توانایی فیلم برداری Full HD معروفند و قیمیتی بالاتر از ۸۰۰ هزارتومان دارند و در بازار ایران نیز وجود دارند ولی کمی کمیاب هستند البته اخیراً فراوان شده و حتّی دوربین های عکاسی دیجیتال نیز به فیلم برداری FullHD نیز مجهز شده اند !).

کلیّه فیلم های دی وی دی (DVD) و کلیه تصاویر ماهواره ای که ما در ایران قادر به گرفتن آن هستیم (هر شبکه ای که فکر می کنید) و تصاویر شبکه های ایرانی خودمان حدود ۰٫۳ مگاپیکسل هستند ( سه دهم) !

(۶۴۰*۴۸۰=۳۰۷۲۰۰ پیکسل یا ۰٫۳ مگاپیکسل)، با یک مگاپیکسل و دو مگاپیکسل مقایسه کنید!

تصاویر یک مگاپیکسل همان تصاویری هستند که در فروشگاه توسط این تلویزیون پخش می شود و تصاویر خیره کننده و رویایی دارند و بعد وقتی تلویزیون را خریده به خانه می بریم حالتان از کیفیّت ش به هم می خورد. حالا تلویزیون های LCD و Plasma جهت نمایش اینگونه تصاویر از طریق نرم افزاری این اختلاف پیکسل را جبران می کند تا تصاویر بزرگتری ببنیم.

تصاویر دیجیتالی : این نکته همیشه یادتان باشد تا زمانیکه وسیله اتصال تلویزیون شما به DVD Player شما و یا رسیور ماهواره ( Reciever ) از کابل دو سیمی بنام کابل صوت – تصویر (Audio-Video ) انجام می گیرد، تصاویر شما دیجیتالی نیست آنالوک است؛ این موضوع با خود شبکه هایی که دیجیتالی هستند مثل شبکه ۳ خودمان یا ۴ متفاوت است ( این شبکه ها و بسیاری از شبکه های جهانی تولید و تدوین دیجیتالی هستند و ما تا زمانی که با کابل صوت و تصویر(Audio-Video) می بینیم آنالوک خواهد بود). امّا اگر از طریق سوکتی که دارای ۱۹ پین و بصورت مکعب مستعطیل است ( مثل کابل پرینتر که به پورت پارالل وصل می شود و پین های زیادی دارند ) انجام می گیرد تصاویر شما دیجیتال است. این موضوع در کارت گرافیگ جدید که دارای خروجی دیجیتال و مانیتور های جدید که دارای ورودی دیجیتال هستند قابل فهم بیشتری است.

امروزه بییش ترین سهم تولید تلویزیون به فناوری های ال سی دی   LCD   و ال ای دی و پلاسما اختصاص یافته است.

در گذشته ای نه چندان دور خرید تلویزیون هایی با اندازه های بزرگ یک رویا برای افراد بود در حالیکه امروزه یک امر عادی است اما هنوز هم برای عموم مردم پس از گذشت چند سال طرز عملکرد و تفاوت های تکنولوژی های پلاسما و ال سی دی  LCD   نامفهوم و پیچیده میباشد.به خصوص اینکه هنگامیکه برای خرید به فروشگاه مراجعه میکنند با توضیحات متفاوتی از طرف فروشندگان مواجه می شوند و نمیتوانند تصمیم درستی را اتخاذ کنند من تصمیم دارم در این مقاله که برگرفته از سایت CNet و تجربیات این حقیر تاکنون است به بررسی این دو فناوری پرداخته تا شما را با آنها آشنا کنم تا در انتخاب خود گزینش های بهتر و مناسبتری را انجام داده و استفاده بهینه را از این تکنولوژی های روز ببرید.و پس از خرید کمتر به پشیمانی دچار گردید.

معرفی تکنولوژی ها :

 

پنل تلویزیون های پلاسما و ال سی دی  LCD   و ال ای دی تقریبا مشابه هستند.

در پنل پلاسما که فناوری قدیمی تری است هر نقطه ( پیکسل pixel ) روی صفحه بصورت حباب شیشه ای با پوشش فسفر بسیار ریز که با انواعی از گاز پر شده است که از سه سلول به رنگ های اصلی تشکیل شده است که با عبور جریان الکتریکی مناسب با تصویر از هرکدام از این سلول ها، نور متصاعد شده از هر رنگ و تداخل آنها با هم رنگ های ترکیبی و اصلی تصویر را تشکیل می دهد .

حال آنکه در پنل ال سی دی   LCD  که فناوری جدیدتری است هر پیکسل از سه سلول با رنگ های اصلی ولی از جنس کریستال مایع تشکیل شده که پس از عبور جریان هر سلول کریستال متناسب با جریان پلاریزه شده، و تشکیل رنگ های تصویر را می دهند ولی بدلیل اینکه این سلول ها نوری از خود ساتع نمی کنند با قرار دادن یک صفحه نورانی ( LED backlight ) پشت پنل تصویر تشکیل می گردد.

در ال ای دی ها این منبع نور مجموعه ای از ال ای دی هاست که گرمایی ساطع نمیکنند. و بهترین تکنولوژی در این زمینه هستند.

در حال حاضر دو نوع LED backlight وجود دارد :

مستقیم که سازنده روی بخشهای صفحه تصویر کنترل بیشتری برای ایجاد تصویر بهتر دارد و در مرکز و پشت صفحه تصویر قرار می گیرد و لبه ای که LED ها را کنار هم و دور صفحه تصویر زیر قاب تلویزیون قرار داده اند و در داخل پنل آینه ای است که نور را به صفحه تصویر می تاباند.این فناوری برای تولید تلویزیون های باریکتر به کار میرود که امروزه در حال تولید این نوع بیشتر میباشند.که همین ال ای دی ها هستند.

کنتراست ( درجه اختلاف میان تاریک‌ ترین و روشن‌ترین رنگ ) تصویر در ال‌ سی ‌دی‌ ها، ال ای دی و پلاسما :

 

کیفیت رنگ و و تضاد رنگها در پلاسما خیلی بهتر از ال سی دی   LCD  می باشد ، دلیل این است که نقاط با رنگ مشکی بدلیل خاموش بودن هر پیکسل بطور کامل سیاه دیده شده و رنگها برجسته تر و شفاف تر دیده میشوند که این پدیده را تصویر با کنتراست بالا جهت برتر شدن جزئیات تصویر می نامند.همچنین رنگهای روشن تر را نیز بهتر نشان میدهد.

اما در ال سی دی   LCD  بدلیل وجود صفحه نورانی پشت پنل عبور پرتو های نورانی از لای پیکسل ها در ال سی دی   LCD  بوجود آوردن تصویر با کنتراست بالا را مشکل کرده زیرا در هر صورت مقداری نور از بین پیکسلها نشت کرده و سیاهی کامل را از بین میبرد . همچنین نشتی نور،خلوص رنگ را نیز تحت تاثیر قرار میدهد اگرچه که در ال سی دی   LCD  های تولید شده هر روز این نقیصه جبران شده و رو به بهبود است.

در ال ای دی نشت نور تقریبا وجود ندارد که باعث می شود ‌نقاط سیاه را تاریکتر تولید کند که برای چشم عمیق تر به نظر میرسد و رنگهای روشن و سفید، براق و واضح باقی میمانند.نتیجه اینکه کل تصویر کاملا طبیعی تر به نظر بیننده می رسد.

وضوح

 

هر سه فناوری وضوح‌ های بالا را پشتیبانی می‌کنند، با این تفاوت که در ال‌ سی ‌دی   LCD  و ال ای دی ‌هایی با اندازه کوچک هم امکان ایجاد وضوح‌های بالا وجود دارد.

در پلاسما وضوح‌هایی فوق العاده بالا تنها در اندازه‌های بزرگ پنجاه اینچ به بالا یافت می‌شود. در صورتی که در ال‌ سی ‌دی   LCD  حتی در مدل‌های ۴۲ یا ۴۵ اینچ هم شاید این وضوح را  بیابید.

رزولوشن ال سی دی   LCD  و ال ای دی از پلاسما بیشتر می باشد بدین معنی که تعداد نقاط یا پیکسل های تشکیل دهنده تصویر در سطح صفحه نمایش در ال سی دی  LCD   و ال ای دی بیشتر از پلاسما بوده که باعث تیز بودن تصاویر و مشاهده بهتر جزئیات تصاویر می گردد.

فقط توصیه ای که بنده دارم اینست که یا جهت آنتن را درست انتخاب کنید یا حد الامکان از دیش برای گرفتن ۸ کانال کشور استفاده کنید چون در صورت مشکل در گرفتن تصاویر از آنتن از خرید خود پشیمان میگردید چراکه با وجود وضوح تصویر در این تلویزیونها مشکلات کانالها به وضوح قابل تشخیص است.

زاویه دید

در مدل های اولیه یکی از مشکلات ا‌ل‌ سی‌ دی   LCD   زاویه دید بود. وقتی شما از کناره‌ها به تصویر تلویزیون نگاه می‌کردید، دارای سطح روشنایی و رنگ متفاوت بود.

این مسئله اکنون تا حدود زیادی حل شده و شما می‌توانید تلویزیون‌هایی با زاویه دید ۱۷۸ درجه در بازار بیابید.

در مورد تلویزیون‌ های پلاسما این مسئله وجود ندارد.و هر چه از پلاسما دورتر شوید گویا وضوح تصویر کم نگردیده است.و تصویر واضح و نمایان است. همچنین تصویر روی پلاسما سه بعدی و عمیق‌ تر به نظر می‌ آید. تصاویر در تلویزیون‌ های ال‌ سی‌ دی   LCD  اندکی تخت‌ تر به نظر می‌رسند.

در ال ای دی ها این مشکل حل شده است و تصاویر مثل پلاسما دارای عمق هستند.

روشنایی تصویر

همان‌طور که در بالا اشاره شد، در ال‌ سی‌ دی از یک منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده می‌شود که می‌ توان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی که تلویزیون در آن قرار دارد، کم یا زیاد کرد. در صورتی که در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید می‌کند. به همین خاطر در محیط‌ های پرنور و در فضای آزاد ممکن است دیدن تصاویر تلویزیون‌ ها پلاسما اندکی سخت‌ تر باشد. به همین خاطر اگر توجه کرده باشید فروشندگان تلویزیون ، پلاسما ها را در محیط های تاریک تر قرار میدهند و ال سی دی ها را در نور و روشنایی میگذارند.

البته امروزه مدل های جدید پلاسما با پوشش anti – reflective به بازار آمده که این مشکل را ندارد.

Burn-In

یکی از مشکلات پلاسما امکان ایجاد Burn-In در تلویزیون است. به این معنی که اگر یک تصویر ثابت برای مدتی طولانی روی صفحه تلویزیون باقی باشد، ممکن است شبحی از آن تصویر برای یک مدت کوتاهی باقی بماند. البته از آن جایی که تصاویر تلویزیون معمولاً متحرک‌اند، این مسئله بیشتر در مورد آرم‌ های شبکه‌های تلویزیونی در گوشه‌ ها اتفاق می‌ افتد.

البته Burn-In با پیشرفت فناوری ساخت دیگر مشکل نیست و بسیاری از تولید کنندگان در تلویزیون‌ های خود این مسئله را با قرار دادن امکاناتی همانند Anti-Burn برطرف کرده‌ اند.

همچنین اگر این اتفاق نیز بیفتد که کاملا ندرتا می افتد پس از چند روز خود بخود برطرف می شود پس نگران کننده نیست.

در ال ‌سی‌ دی و ال ای دی ها هم مسئله پیکسل سوخته همانند مانیتورهای ال‌ سی ‌دی وجود دارد، ولی به علت اندازه بزرگ‌ تر تلویزیون نسبت به مانیتورحرکت و تغییر رنگ دائم و همچنین فاصله دورتری که شما از تلویزیون قرار می گیرید، حتی در صورت وجود چند عدد از آن‌ها چندان آزار‌دهنده نخواهند بود.

پخش تصاویر با حرکت سریع

در ال‌ سی ‌دی‌ برخلاف پلاسما مشکل زمان پاسخ‌ دهی وجود دارد. یعنی مدت زمانی طول می‌کشد تا ال‌ سی ‌دی بتواند یک فریم را جایگزین فریم قبلی کند. این مسئله باعث می‌شود به هنگام پخش تصاویری که دارای صحنه‌ هایی با حرکت سریع هستند، سایه‌ ای از فریم قبلی روی صحنه باقی بماند. البته این مسئله هم به مرور در حال بر طرف شدن است و با ساخت مدل‌ هایی با زمان‌ های پاسخ‌ دهی کمتر از هشت میلی‌ ثانیه نگرانی‌ها از این بابت کمتر شده است. پلاسما به این مشکل دچار نیست.

در ال ای دی ها دیگر از مشکل محو تصاویر در حرکت های سریع که در LCD ها موجود بود خبری نیست. زبرا هر حرکتی در تصویر ابتدا آنالیز میشود و سپس تنظیم می شود. در نتیجه در هر حرکتی تصویر صاف و تیز و روان است.

طول عمر

 

طول عمر ال‌ سی‌ دی و ال ای دی مدت زمانی است که میزان نور پس زمینه آن‌ها به نصف کاهش پیدا کند.

در پلاسما به خاطر این‌ که وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این کار از طریق فسفرهای داخل آن صورت می‌ گیرد، نیمه‌ عمر پلاسما را مدت زمانی در نظر می‌گیرند

که درخشندگی این فسفرها به نصف کاهش پیدا کند.در هر دو مدل‌ معمولاً طول عمر شصت هزار ساعت است.یعنی اگر تلویزیون ۲۴ ساعته روشن باشد ،۷ سال طول می کشد تا ۶۰ هزار ساعت را پر کند.

اندازه

ساخت پلاسما در اندازه‌ های کوچک چندان به صرفه نیست. به همین خاطر شما مدل‌ های پلاسما را در اندازه‌های بالای ۴۲ اینچ مشاهده می‌ کنید.

برعکس آن ساخت ال‌ سی‌ دی در اندازه‌ های بزرگ هم هزینه بسیار بیشتری را می‌طلبد. به همین خاطر برای اندازه‌ های زیر ۴۰ اینچ ال‌ سی‌ دی و برای اندازه‌ های بالای شصت اینچ پلاسما انتخاب می‌شود. ال ای دی ها در سایز ۳۲ تا ۵۵ اینچ در بازار عرضه می شوند.

مصرف توان

ال‌ سی‌ دی به خاطر منبع نور جداگانه‌ ای که دارد، برای تولید نور انرژی زیادی صرف نمی‌کند ( البته اگر روشنایی تصویر را کم کنید ).

ال ای دی انرژی بسیار کمتر از ال سی دی مصرف می کند.زیرا منبع نور آن از مجموعه ای از ال ای دی ها تشکیل شده است و ال ای دی نیز برای روشن شدن انرژی بسیار کمی طلب می کند.

در صورتی که پلاسما انرژی بیشتری می‌طلبد که معمولاً دو برابر ال‌ سی‌ دی است.

البته مصرف انرژی پلاسما چندان هم بالا نیست که نگران کننده باشد.

قیمت

شاید بزرگترین مزیت پلاسما نسبت به ال سی دی  LCD   و ال ای دی قیمت مناسب تر آن باشد مخصوصا در تلویزیون های با سایز بزرگ که معمولا سایز های بزرگ پلاسما ارزانتر از ال سی دی   LCD  با همان سایز می باشد .

مسئله دیگر این است که تلویزیون پلاسما از سایز ۴۲ اینچ تا ۶۳ اینچ را در بر میگیرد که این سایزها ارزانتر از ال سی دی است اما چنانچه بنابه محدودیت فضای نگهداری یا بنا بر سلیقه تلویزیون با سایز زیر ۴۲ اینچ مورد نیاز باشد ، در اینصورت ال سی دی  LCD   این نیاز را براورده می نماید .درحقیقت برای تولید کنندگان تولید تلویزیون پلاسما با سایز زیر ۴۲ صرف نمیکند.ال ای دی نیز به دلیل جدید بودن تکنولوژی و عرضه تازه آن در بازار در حال حاضر بسیار گران است و برای کشورهایی که هزینه انرژی در آنها بالا است مقرون به صرفه تر مینماید.

وزن

ال سی دی همچنین سبکتر از پلاسما در سایز مشابه می باشد که حمل و نقل آن را آسانتر نموده و جهت نصب روی دیوار نیز مناسبتر است .چون در ال سی دی برای صفحه نمایش از پلاستیک و در پلاسما از شیشه استفاده می شود که البته این یک مزیت برا ی پلاسما است که ضربه به صفحه نمایش آن آنرا خراب نمی کند.در حالیکه در ال سی دی   LCD  ضربه ممکن است بر روی صفحه لک و خش ایجاد کند.ال ای دی بسیار سبک است.ولی در موارد دیگر شبیه ال سی دی است.

کدامیک تکنولوژی بر دیگری برتری دارد ؟ کدام بهتر است ؟ کدام کیفیت بیشتری دارد ؟ کدام امکانات بیشتری دارد ؟

هر خریدار نیازهای منحصر به فرد خود را داراست. بازی خورهای عاشق بازی با کنسول های بازی رایانه ای ممکن است از ویژگی نرخ تجدید سریع و رنگ های روشن و زنده تلویزیون های لذت LED ببرند و علاقمندان به تماشای مسابقات ورزش و فیلم ها ممکن است از نسبت کنتراست بهتر و رنگ های گرمتر موجود در تلویزیون های پلاسما لذت برده و میل به خریداری این تلویزیون ها داشته باشند. برخی دیگر هم هنوز هم ممکن است بخواهند تجربه تلویزیون تئاتر مانند را با قرار دادن یک تلویزیون عظیم پروجکشن که قیمت کمی هم دارد در یک اتاق تاریک و بزرگ از نو خلق کنند. به هر حال تصمیم نهایی شما هر چه که باشد، مدتی زمان صرف فکر کردن در باره وضعیت و نیازهای خود کنید.

با توجه به سلیقه های مختلف و نیاز های شما ممکن است نیاز هر کسی درخواست محصول و کیفیتی را داشته باشد.

اگر تلویزیون را برای مکانهای بزرگ می خواهید پلاسما بهتر است.

اگر دنبال یک تلویزیون باریک و شفاف هستید ال سی دی و یا ال ای دی بهتر است.

اگر شما کسی هستید که می خواهید پیکسل به پیکسل تصویر را ببینید ال سی دی   LCD  و یا ال ای دی بهتر است.

اگر میخواهید video game بازی کنید ال سی دی یا ال ای دی بهتر است.

اگر قیمت برایتان مهم است پلاسما بهتر است.

اگر بچه کوچک دارید پلاسما بهتر است.

اگر عاشق تصاویر ورزشی و فیلم هستید پلاسما و ال ای دی بهتر است.

اگر میخواهید تلویزیون را به دیوار وصل کنید ال ای دی و بعد ال سی دی   LCD  بهتر است.

در مجموع بیشترین فروش با توجه به سابقه فروش بانه مارکت و درخواست مشتریان و مشخصات فنی و امکانات و کیفیت وسخت افزار نظر من این است که به ترتیب ال ای دی در مقام اول – ال ای دی   LCD  سه بعدی در مقام دوم , ال سی دی   LCD   در مقام سوم , پلاسما در مقام چهارم است.

نکات مهم:

بنابراین با توجّه به دو بحث بالا می توانید تصمیم بگیرید که بهتر است تلویزیون های LED بعد  LCD  بعد  PLASMA بخریم. البته تلویزیون های Plasma در صورتی که یک سینمای خانگی (Home Theater) با خروجی HDMI یا Component DVD داشته باشید ، تصاویر خوبی خواهید داشت.

همیشه آخرین سری تولید یک تلویزیون پلاسما یا ال سی دی را بخرید چون سری های قدیمی کنتراست کمتر، شفافیّت کمتر و طول عمر کمتری دارند.

 

تلویزیون LCD چیست؟

LCD چیست ؟

LCD مخفف عبارت “Liquid Crystal Display” به معنای صفحه نمایش کریستال مایع است.

همانطور که از دوران ابتدایی بخاطر داریم، ماده سه حالت جامد ، مایع و گاز دارد ( صرفنظر از حالت پلاسما ).

جامدات شکل خاصی دارند، یعنی مولکولهای آنها موقعیت خاصی نسبت به یکدیگر داشته و نمی توانند آزادانه به هر سو حرکت کنند . ولی مولکول های مایعات چنین قیدی نسبت به هم ندارند و در کل حجم آن در حرکت اند .

کریستالهای مایع موادی هستند که ظاهر مایع دارند، اما مولکولهای آنها آرایش خاصی نسبت به یکدیگر دارند. به همین دلیل کریستال مایع خصوصیاتی شبیه به مایع و جامد داشته و به همین دلیل با چنین اسم متناقضی خوانده می شوند . این مواد به شدت به دما حساس اند و اندکی حرارت لازم است تا آنها را به مایع واقعی درآورد و یا اندکی سرما تا به حالت معمولی تبدیل شود.انواع مختلفی از مواد شناخته شده اند که در دمای معمولی چنین خصوصیاتی دارند. اما دسته ای از آنهاهستند که به جریان الکتریسیته هم حساس هستند و مولکولهای آن متناسب با ولتاژ اعمالی تغییر زاویه می دهند . این خصوصیت عجیب اثر جالبی هم دارد . وقتی نور از درون یک کریستال مایع این چنین عبور کند، پلاریزاسیون یا قطبش آن هم جهت با مولکولهای ها استفاده شد. با این توضیح که چون کریستالهای مایع شفاف Lcd کریستال می شود . از همین خاصیت برای و هادی الکتریسیته هستند ، به راحتی می توان آنها را در جریان الکتریسیته قرار داد و نور را از آن عبور داد . برای این کار به جز کریستال مایع به ۲ تکه از این صفحات شیشه ای پلاریزه شده هم نیاز است. اگر دو تکه از این صفحات شیشه ای پلاریزه شده را روی هم قرار دهید. نور به راحتی از آن عبور می کند . اما وقتی یکی از آنها را ۹۰ درجه نسبت به دیگری بچرخانید ، دیگر نور رد نمی شود . این اتفاق به این دلیل روی می دهد که هر صفحه شیشه ای پلاریزه شده نور را فقط در جهت خاص محور خود عبور می دهد . اگر دو صفحه شیشه ای پلاریزه شده هم محور باشند نور به راحتی عبور می کند اما اگر محورها با هم زاویه ۹۰ درجه داشته باشند نور رد نخواهد شد.

ذرات و مولکول های کریستال مایع در میان صفحات شیشه ای پلاریزه شده و فیلترهای LCD در تلویزیون رنگی قرار دارند . همچنین یک لایه الکترود بسیار باریک کار تحریک کریستال مایع را بر عهده دارد . نور پس واقع در پشت CCFL ) Cold Cathode Fluorescence Lamp) زمینه سفید توسط یک لامپ ولتاژ بالا ایجاد شده و بوسیله یک منعکس کننده، شدت یکسانی پیدا می کند .نور سفید بعد از عبور از لایه LCD صفحه اول شیشه پلاریزه می شود . اختلاف پتانسیل خاصی نورهای اصلی مو جود در نور سفید را جهت می دهد و بعد از عبور از فیلترهای آبی، سبز و قرمز اگر نور حاصل در راستای جهت پلاریزه شیشه دوم بود از آن عبور می کند.

رزولوشن های رایج (دقت تصویر) :

در ابتدا استاندارد VGA )Video Graphics Array) معرفی شد.

این استاندارد قادر به نمایش تصویر با وضوح ۶۴۰×۴۸۰ بود. در سال ۱۹۸۷ استاندارد SVGA (Super VGA) معرفی شد که قادر به نمایش تصویر با وضوح ۸۰۰ در ۶۰۰ پیکسل بود.

سه سال بعد در سال ۱۹۹۰ ، استاندارد XGA (Extended Graphic Array) با وضوح تصویر ۱۰۲۴×۷۶۸ به پیکسل معرفی شد. WXGA یا همان Wide XGA ، قادر به نمایش وضوح تصویر ۱۳۶۵×۷۶۸ می باشد. استاندار UXGA یا Ulta Extended Graphic Array دارای وضوح تصویر ۱۶۰۰×۱۲۰۰ پیکسل می باشد. HDTV ها قابلیت نمایش وضوح تصویر ۱۹۲۰×۱۰۸۰ پیکسل را دارا می باشند.

در تلویزیون های LCD قدیمی ، سرعت واکنش پایین بود ، این تلویزیونها دارای زاویه دید محدودی بودند اما در تلویزیونهای فعلی، این مشکلات وجود ندارند و محدودیت زاویه دید از بین رفته است .همچنین با مصرف انرژی کمتر، دقت تصویری بهتری دارند . همچنین تصاویر متحرک با کیفیت بسیار مطلوب به نمایش در می آیند زیرا سرعت واکنش در تلویزیون LCD بسیار بالاست.

در نهایت ، نمونه ی اولیه صفحه نمایش سه بعدی پولاریزه شده در انداز های معمولی طراحی شده اند و این فن آوری آماده ارائه به بازار می باشد.

نمونه های اولیه از تلویزیونهای LCD سه بعدی خوب کار کرده اند اما طراحان این فن آوری اظهار کرده اند که هنوز در حال تکمیل این فن آوری برای افزایش وضوح تصویر و رنگ آن هستند.و معتقدند تلویزیون های ساخته شده با این فن آوری ظرف مدت دو سال وارد بازار خواهند شد.

صافی نور:

لایه صافی نور در تلویزیون LCD به هر پیکسلی بر روی صفحه، رنگ خودش را می دهد؛ این لایه، رنگ آمیزی آبی قرمز و سبز پیکسل های فرعی را قطع می کند که باعث ۱ پیکسل صفحه می شود. ۳ پیکسل فرعی قرمز سبز و آبی، ۱ پیکسل صفحه روی نمایشگر می سازند. ترکیبات قرمز سبز و آبی که در تلویزیون های مدل قدیمی (CRT) نیز به کار می رفتند، می توانند برای ساخت هر رنگی که فکرش را بکنید، به کار روند، تمام آن ها با هم رنگ سفید را می سازند و هر کدام از آن ها که روشن نباشد، رنگ سیاه خواهیم دید.

شیشه صافی رنگ و شیشه TFT:

بین این دو لایه شیشه ای، کریستال های مایع ساندویچ شده اند. هر پیکسلی از ۳ پیکسل فرعی تشکیل شده است. یک جریان الکتریکی که از بین هر کریستال مایع رد می شود، باعث می شود کریستال با تغییر شکل و بنابراین مقدار نور  مجاز به عبور از بین پیکسل تحت تأثیر قرار گیرد. این کار، باعث درخشندگی هر پیکسلی می شود یا یک پیکسل خاص را قطع می کند. در شکل زیر، هنگامی که کریستال مایع تغییر شکل می دهد تا جلوی عبور نور را بگیرد یا اجازه ی عبور به نور دهد، پیکسل زرد سمت راستی خاموش شده و پیکسل سمت چپی روشن می شود.

لایه TFT:

رایج ترین نمایشگر LCD در صفحات لپ تاپ، TFT است که مخفف ترانزیستورهای فیلم نازک است. یک ورق LCD از TFT شامل تعداد خاصی واحد پیکسل به نام پیکسل فرعی است. هر پیکسل فرعی یک ترانزیستور لایه نازک دارد که از الکترود پیکسلی  اکسید رسانای شفاف (ITO) و خازن Cs تشکیل یافته است.

نور پشت صفحه نمایش، مسئول رساندن نور از بین لایه های فشرده به هم برای دیدن تصویر روشن است.